Szpinak - właściwości, zamrożony, świeży, potrawy ze szpinakiem... Jak przygotować szpinak?

Szpinak, który w XIX stuleciu zyskał w Europie miano "królewskiego warzywa", od dawna jest doceniany za swoje wyjątkowe właściwości prozdrowotne. Historycznie zalecano jego spożycie osobom cierpiącym na niedokrwistość, zaburzenia trawienne, dysfunkcje układu sercowo-naczyniowego, schorzenia nerek oraz ogólne osłabienie organizmu. W 100 gramach tego zielonego warzywa liściastego znajduje się: zaledwie 16 kilokalorii, 2,6 grama pełnowartościowego białka roślinnego, 3,0 grama węglowodanów (w tym 2,6 grama błonnika pokarmowego), 4243 mikrogramy prowitaminy A w postaci beta-karotenu, 67,8 miligrama kwasu askorbinowego (witamina C), 0,106 miligrama tiaminy (witamina B1), 0,192 miligrama ryboflawiny (witamina B2), 235 miligramów potasu, 93 miligramy wapnia, 29 miligramów fosforu, 53 miligramy magnezu oraz 2,8 miligrama żelaza – a także znaczące ilości chlorofilu. Należy jednak pamiętać, że zawarty w szpinaku kwas szczawiowy ogranicza przyswajalność wapnia, tworząc z nim nierozpuszczalne związki. Co ciekawe, przez dziesięciolecia szpinak błędnie uważany był za jedno z najbogatszych źródeł żelaza – wynikiem pomyłki w zapisie dziesiętnym (30 mg zamiast 3 mg na 100 g). Warzywo to może być bezpiecznie włączone do diety osób w każdym wieku, z wyjątkiem przypadków kamicy nerkowej. Jego regularne spożywanie wspomaga walkę z anemią, wykazuje potencjał antynowotworowy, wzmacnia odporność, wspiera pracę serca, chroni przed miażdżycą tętnic, reguluje ciśnienie krwi, redukuje podatność na stres oksydacyjny, zapobiega krzywicy u dzieci oraz – dzięki niskiej kaloryczności – stanowi cenny składnik diet redukcyjnych. Przeciwwskazaniem do spożycia jest kamica szczawianowa, gdyż kwas szczawiowy obecny w szpinaku sprzyja tworzeniu się szczawianu wapnia – głównego składnika kamieni nerkowych.