Objawy, terapia, dieta i powikłania choroby Duhringa

Choroba Duhringa, czyli opryszczkowe zapalenie skóry jest rzadkim, przewlekłym schorzeniem skóry, które charakteryzuje się silnie swędzącymi pęcherzami, występującymi na kolanach, łokciach, pośladkach i łopatkach.. Powolny początek objawów zwykle rozpoczyna się w wieku dorosłym, ale dzieci również mogą zostać dotknięte chorobą.. Jej dokładna przyczyna nie jest znana, jednak często wiąże się ją z niezdolnością do trawienia glutenu (białka zawartego w pszenicy, życie, owsie i jęczmieniu) oraz genetyczną predyspozycją.

Objawy mogą być różnorodne, często jednak występują: wysypka, pęcherze na skórze, wypełnione płynem, zmiany przypominające pokrzywkę, intensywnie zaczerwieniona i swędząca skóra (głównie głowa, łokcie, kolana dolna część pleców, pośladki, często również twarz i szyja), ciemne przebarwienia w obszarach, w których występują zmiany skórne, nasilenie zmian skórnych po spożyciu leków i pokarmów zawierających większą ilości jodu (niektórzy chorzy mają wyraźne zaostrzenia po rybach morskich, skorupiakach i innych owocach morza).. Większość osób z opryszczkowym zapaleniem skóry ma również zwiększoną wrażliwość na gluten, przez co u około 10% chorujących występują objawy związane z nietolerancją tego białka: dolegliwości ze strony układu pokarmowego, niedokrwistość, osłabienie, depresja, defekty szkliwa, zespół złego wchłaniania.

Antybiotyk Dapson jest wyjątkowo skuteczny w leczeniu choroby Duhringa.. Poprawa objawów następuje już po kilku godzinach od przyjęcia pierwszej dawki.. Lek może jednak powodować poważne skutki uboczne, dlatego też stosuje się go w jak najmniejszej skutecznej dawce oraz możliwie najkrótszym czasie.. Drugim bardzo ważnym postępowaniem jest również surowa dieta bezglutenowa, która zapobiega późniejszym powikłaniom, pomaga kontrolować chorobę oraz wyeliminować potrzebę leków.

Opryszczkowe zapalenie skóry jest jedną z najgroźniejszych znanych wysypek skórnych.. Stan związany z celiakią (występuje u ok.. 25% osób dotkniętych chorobą) jest spowodowany autoimmunologiczną reakcją na gluten.. Dieta bezglutenowa jest jedynym zalecanym długotrwałym leczeniem opryszczkowego zapalenia skóry.. Pomaga wyeliminować wysypkę oraz zapobiega wewnętrznym uszkodzeniom związanym ze spożyciem tego białka.. W jednym z badań, w którym brało udział 86 pacjentów z opryszczkowym zapaleniem skóry tylko 40% pacjentów stosowało dietę bezglutenową, z których pięć osób zgłosiło całkowity sukces w łagodzeniu objawów opryszczki skóry poprzez dietę.. Należy więc wiedzieć, iż całkowita likwidacja pęcherzy jest bardzo trudna.. Rygorystyczna dieta bezglutenowa powinna doprowadzić do opanowania zapalenia opryszczki, aby jednak całkowicie kontrolować chorobę poprzez dietę bezglutenową, należy unikać powyższego składnika w każdej możliwej postaci.. Może być nawet konieczne przejście całej rodziny na dietę bezglutenową, aby nie doszło do reakcji krzyżowej.. W diecie bezglutenowej bezpieczne są produkty z mąki kukurydzianej, ryżowej, sojowej, gryczanej, prosa, amarantusa oraz komosy ryżowej (należy jednak uważać gdyż mąki dostępne w sprzedaży, które nie mają w swoim składzie glutenu mogą być nim zanieczyszczone ze względu na różnorodność produkcji w danym zakładzie).. Pszenica, żyto, jęczmień, owies oraz produkty wytwarzane z danych zbóż powinny zostać całkowicie wyeliminowane z codziennego jadłospisu.. Do spożycia zaleca się produkty z licencjonowanym znakiem przekreślonego kłosa, nad którymi kontrolę sprawują organizacje chorych na celiakię.

U osób z nieleczoną chorobą Duhringa oraz celiakią z powodu ciągłego stanu zapalnego w jelitach zwiększa się ryzyko zachorowania na raka jelit oraz problem niedokrwistości i osteoporozy z powodu złego wchłaniania witamin i składników odżywczych.. Sama Choroba Duhringa zwykle nie powoduje komplikacji.. Możliwość wystąpienia powikłań wynika z jej autoimmunologicznego charakteru, gdyż układ odpornościowy nie funkcjonuje prawidłowo, co wiąże się również ze zwiększonym ryzykiem chorób tarczycy.. Choroba Duhringa ma wiele nieprzyjemnych objawów, zmniejszających komfort życia, jednak przy zastosowaniu prawidłowego leczenia oraz surowej diety bezglutenowej chorzy mogą wrócić do zdrowia.