Kurkuma - właściwości i zastosowanie
Mateusz Pawlak
2026-03-23
7 min. czytania
1 / 1
1 zdjęcie
88
Kurkuma, znana również jako długi paszczak, paszczak Zohary lub indyjski szafran, jest rośliną z rodziny imbirowatych, która od dawna była kluczowym składnikiem kuchni azjatyckiej. Ostatnio stała się coraz bardziej popularna w Polsce. Ale co tak naprawdę kryje się za misterium kurkumy?
Kurkuma: jej stosowanie i działanie
Kurkuma zawdzięcza swoje działanie kurkuminie, polifenolowemu przeciwutleniaczowi, który jest powszechnie używany jako barwnik spożywczy w przemyśle. Pierwsze badania nad strukturą kurkuminy zostały przeprowadzone w 1910 roku przez polskich chemików Stanisława Kostaneckiego, Janinę Miłobędzką i Wiktora Lampego. W medycynie Dalekiego Wschodu kurkuma jest stosowana od niemal 4000 lat w leczeniu trudno gojących się ran, stanów zapalnych przewodu pokarmowego oraz jako naturalny środek przeciwbólowy. Kurkumina jest obecnie przedmiotem zainteresowania naukowców i biotechnologów ze względu na szerokie spektrum jej działania, które nie zostało jeszcze w pełni zbadane. Niska biodostępność kurkuminy przy podaniu doustnym, spowodowana jej słabym wchłanianiem, powoduje, że jest ona prawie niewykrywalna w surowicy krwi, co utrudnia jej dokładne przebadanie i stosowanie jako potencjalnego środka terapeutycznego w medycynie klinicznej. Jednak niska toksyczność kurkuminy przy podaniu doustnym może być jej zaletą. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności określa bezpieczną dawkę kurkuminy na 3 mg/kg masy ciała. W Polsce nie ustalono jednak górnej granicy spożycia. Badania pokazują, że kurkuma podawana codziennie w dawce 3, 6-8 g nie powodowała żadnych skutków ubocznych. Należy jednak pamiętać o zmienności osobniczej i nie przesadzać z ilością stosowanej przez nas kurkumy oraz jej pochodnych.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.
