Czy zaburzenia depresyjne są powiązane z odżywianiem?

Depresja jest chorobą, która dotyczy zarówno sfery psychicznej, jak i fizycznej. Objawy depresyjne bez odpowiedniego leczenia mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia chorób somatycznych, a z kolei choroby somatyczne mogą być przyczyną depresji. Zapobieganie i wczesne wykrywanie zaburzeń depresyjnych oraz ich leczenie jest niezwykle ważne. Do czynników ryzyka wystąpienia depresji należą: genetyczna podatność, wpływ środowiska, nieprawidłowe stężenie prozapalnych cytokin w organizmie, zaburzenie mikrobioty jelitowej, nieprawidłowe funkcjonowanie osi podwzgórze–przysadka–nadnercza oraz zaburzenia rytmu dobowego wydzielania neuroprzekaźników. Objawy depresji obejmują: brak radości, poczucie pustki, smutek, drażliwość, wahania nastroju, niechęć do pracy, niska samoocena, stałe uczucie zmęczenia, problemy somatyczne (takie jak bóle głowy i pleców), zaburzenia poznawcze (np. pogorszenie pamięci, trudności koncentracji), zaburzenia apetytu (zazwyczaj zmniejszone łaknienie, rzadko zwiększone) oraz zmiana masy ciała, zaburzenia rytmu snu – nadmierna senność lub bezsenność, nadmierne pobudzenie psychoruchowe lub nadmierna męczliwość, pesymistyczne myśli o przyszłości, w tym także myśli samobójcze, spadek libido, zaparcia, zaburzenia miesiączkowania, pogorszenie stanu skóry. Objawy depresji mogą być spowodowane niedoborami żywieniowymi, dlatego badania laboratoryjne są niezwykle ważne. Mogą one wykazać potencjalne niedobory, takie jak niskie poziomy witamin B9 lub B12, widoczne w morfologii jako zwiększone MCV (średniej objętości erytrocytu) oraz zwiększone stężenie homocysteiny. Podział depresji ze względu na nasilenie objawów obejmuje: depresję łagodną, depresję umiarkowaną oraz depresję ciężką. Potencjalne przyczyny depresji są liczne. Depresja może być także skutkiem występującej choroby lub przyjmowanych leków.