Domowe sposoby na zaparcia – nasiona lniane, olej rycynowy, olej lniany, suszone śliwki, zioła

Zaparcia, mimo iż stanowią powszechny problem zdrowotny dotykający nawet 28% społeczeństwa, nie posiadają jednoznacznej, uniwersalnej definicji ze względu na indywidualne odczucia pacjentów. Medycznie uważa się, że mamy do czynienia z zaparciami, gdy częstość wypróżnień spada poniżej trzech tygodniowo, czemu towarzyszy przedłużone przechodzenie mas kałowych przez jelito grube oraz oddawanie stolca o zwiększonej twardości. Problem ten dotyka częściej kobiety niż mężczyzn, a jego nasilenie rośnie znacząco po 65. roku życia – co wiąże się z osłabieniem perystaltyki jelit spowodowanym zmianami hormonalnymi, anatomicznymi lub działaniem ubocznym przyjmowanych leków. Ważne jest, że zaparcia nie są samodzielną jednostką chorobową, lecz objawem dysfunkcji organizmu, takich jak zaburzenia metaboliczne (np. cukrzyca, niedoczynność tarczycy), nadmiar wapnia, skutki uboczne farmakoterapii (leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe) czy czynniki psychogenne (depresja, nerwica). Do kluczowych czynników ryzyka należą: dieta uboga w błonnik, nieregularne odżywianie, siedzący tryb życia, niski poziom edukacji żywieniowej, status socjoekonomiczny, przebyte ciąże i porody, operacje w obrębie odbytu, nadmierny wysiłek fizyczny, a także nadwaga. Terapia zaparć – niezależnie od ich etiologii – opiera się przede wszystkim na modyfikacji stylu życia, w tym na zwiększeniu aktywności ruchowej, wprowadzeniu diety bogatojłonnikowej (20–40 g błonnika dziennie) oraz odpowiedniej podaży płynów (minimum 8 szklanek niegazowanej wody mineralnej). Eliminacja ciężkostrawnych potraw i redukcja masy ciała u osób z otyłością stanowią kolejne istotne elementy postępowania. W wielu przypadkach zmiany te pozwalają zredukować lub całkowicie wyeliminować dolegliwości bez konieczności stosowania środków farmakologicznych.