Green Tea Aficionado – Ingredients and Safe Dosages
1 zdjęcie
289
Green tea aficionado is crafted from the leaves of Camellia sinensis. Formerly employed as a medicinal herb, the beverage prepared from it is the most favored globally (apart from water). It is esteemed for its healthful attributes, habitual consumption of around 3–6 cups assists in lowering the risk of diabetes and cancers, including breast cancer, prostate cancer, and oral cavity cancer. However, even green tea can be detrimental in exceptional instances.. When and in what quantities does it become hazardous?
Które składniki są obecne w zielonej herbacie?
Liście herbaty zielonej zawierają zróżnicowane ilości polifenoli (głównie katechiny), kofeiny, teaniny, teobrominy, teofiliny oraz kwasów fenolowych. Głównym składnikiem polifenolowym w herbacie zielonej jest epigallokatechiny galusan (EGCG). Pojedyncza filiżanka o pojemności 250 ml zawiera od 50 do 100 mg EGCG. Zawartość kofeiny zmienia się pomiędzy 22 a 40 mg na filiżankę. Jeśli chodzi o napar z liści, jest on bezpieczny dla zdrowych osób dorosłych w umiarkowanych ilościach, jednak suplementy z ekstraktem herbaty zielonej powinny być stosowane z rozwagą. Najlepiej przyjmować jedynie jeden suplement zawierający określony składnik. Zażywanie różnorodnych suplementów zawierających ten sam składnik może prowadzić do niepożądanych efektów ubocznych, spowodowanych przez przedawkowanie.
Zielona herbata a niedobór żelaza
Niedobór żelaza może wynikać z zaburzeń jego wchłaniania w przewodzie pokarmowym, krwawień przewlekłych lub niedostatecznej ilości w diecie. Substancje występujące w zielonej herbacie mogą utrudniać wchłanianie żelaza w jelitach. Regularne spożywanie dużych ilości zielonej herbaty może prowadzić do niedokrwistości, co zostało opisane w 2016 roku w czasopiśmie "Clinical Case Reports". U 48-letniego biznesmena z nadciśnieniem i cukrzycą typu 2 zdiagnozowano anemię z niedoboru żelaza. Przyczyną było spożywanie przez wiele lat ponad 1,5 litra zielonej herbaty dziennie w pracy. U pacjenta wprowadzono suplementację żelazem, ale po pewnym czasie ponownie zaobserwowano niski poziom hemoglobiny we krwi. Okazało się, że mężczyzna wrócił do picia zielonej herbaty podczas spotkań z klientami. Zielona herbata zawiera substancje fenolowe, które mogą utrudniać wchłanianie żelaza, zarówno hemowego, jak i niehemowego (S. Samman i wsp. 2001). Zróżnicowana dieta i umiarkowane spożycie zielonej herbaty nie narażają na niedobór żelaza. Jednak osoby zdiagnozowane z niedoborem żelaza, suplementujące go doustnie, powinny uważać przy spożywaniu zielonej herbaty. Należy zachować odpowiedni odstęp pomiędzy zażyciem suplementu a picieniem herbaty (ok. 1,5–2 h). W badaniu przeprowadzonym na 3200 dzieciach w wieku szkolnym zamieszkałych w Indiach stwierdzono, że wysoki odsetek z nich miał anemię, szczególnie te, które nie spożywały mięsa i nie przyjmowały suplementów żelaza i kwasu foliowego. Wykazano korelację pomiędzy występowaniem niedokrwistości a zwyczajem picia herbaty do posiłku (P. S. Rakesh i wsp. 2015).
Zielona herbata i wchłanianie kwasu foliowego
Istnieją dowody na to, że zielona herbata może zmniejszać biodostępność kwasu foliowego (N. C. Alemdaroglu et al. 2008). Spożycie 0,4 mg kwasu foliowego wraz z 250 ml zielonej herbaty zredukowało maksymalne stężenie kwasu foliowego we krwi o prawie 40% w porównaniu z spożyciem takiej samej ilości wraz z wodą. Taka informacja ma szczególne znaczenie dla kobiet w ciąży, które suplementują kwas foliowy. W okresie ciąży konieczna jest suplementacja folianami, a w wielu przypadkach również żelazem. Ich wchłanianie może być zakłócone przez spożywanie zielonej herbaty lub suplementów z jej ekstraktem. Dodatkowo, ze względu na zawartość kofeiny, spożycie zielonej herbaty w okresie ciąży powinno być ograniczone. Maksymalna dzienna dawka kofeiny u kobiet w ciąży nie powinna przekraczać 300 mg.
Zielona herbata i metabolizm leków
Jeśli spożywamy zieloną herbatę oraz suplementy zawierające jej składniki aktywne, należy zwrócić uwagę na potencjalne oddziaływania, które mogą wystąpić z przyjmowanymi lekami. Badania na zwierzętach wykazały, że katechiny zawarte w zielonej herbacie mogą mieć znaczący wpływ na funkcjonowanie enzymów uczestniczących w metabolizmie leków. Mogą hamować lub wzmacniać ich działanie (C. S. Yang i wsp., 2012). Oddziaływania zielonej herbaty z lekami mogą prowadzić do wzrostu lub zmniejszenia ich poziomu w organizmie, co może prowadzić do ryzyka związanego z nadmiernym stężeniem leku lub osłabieniem jego skuteczności. Istnieje wysokie ryzyko wystąpienia oddziaływań w przypadku przyjmowania wymienionych poniżej leków. Jeśli ktoś przyjmuje jeden z nich, powinien skonsultować się z lekarzem przed jednoczesnym przyjmowaniem ekstraktów z zielonej herbaty. - Adenozyna - Leki stosowane w leczeniu astmy - Leki stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń psychicznych - Leki mające wpływ na krzepnięcie krwi, takie jak np. Aspiryna, klopidogrel, diklofenak, naproxen, heparyna - Leki stosowane w leczeniu raka - Estrogen i tabletki antykoncepcyjne - Antybiotyki i leki przeciwgrzybiczne.
Bezpieczne ilości zielonej herbaty
Badania przeglądowe pokazują, że dla dorosłego człowieka z prawidłowo funkcjonującą wątrobą, bezpieczna dzienna dawka EGCG wynosi co najmniej 300 mg (co odpowiada 3-6 filiżankom herbaty). W Unii Europejskiej średnie spożycie EGCG w zielonej herbacie wynosi 90-300 mg dziennie (J. Hu i wsp. 2018). Zgodnie z opinią EFSA na temat bezpieczeństwa spożycia zielonej herbaty, badania wykazują, że regularne przyjmowanie dawki EGCG równej lub większej niż 800 mg w postaci suplementu diety może prowadzić do podwyższenia poziomu transaminaz (enzymów wątrobowych) we krwi, co może prowadzić do uszkodzenia wątroby. Przykładem takiego przypadku jest mężczyzna w średnim wieku, który po kilku tygodniach regularnego przyjmowania ekstraktu z zielonej herbaty doznał nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, wymagającego transplantacji tego narządu (BBC News, 2020). Na całym świecie odnotowano już ponad 80 przypadków uszkodzenia wątroby w wyniku stosowania suplementów z zielonej herbaty (BBC News, 2020). Mimo że ta liczba jest stosunkowo mała w porównaniu z milionami osób stosujących te suplementy, stanowi ona dowód na istnienie ryzyka. Każdą suplementację należy skonsultować z lekarzem lub dietetykiem.