Dietary Recommendations for Individuals with Degenerative Bone Disease

Osteoporoza, wcześniej określana jako zaburzenie kości, prowadzi do znacznego osłabienia struktury układu szkieletowego, zwłaszcza długich kości, takich jak kość udowa i promieniowa. Z postępem choroby, można również obserwować znaczną utratę masy kostnej. Do objawów należą nasilone bóle kostne, deformacja klatki piersiowej (znana jako garb wdowy), spadek pojemności płuc i złamania (szczególnie długich kości, takich jak kość udowa i promieniowa). Można również zauważyć stopniowe zmniejszanie wzrostu. Ważne jest to, że złamania spowodowane przez zaawansowaną osteoporozę są zwykle spowodowane przez drobne urazy, które normalnie nie spowodowałyby takich uszkodzeń. Te złamania są określane jako niskoenergetyczne lub osteoporotyczne. W przeważającej większości przypadków (około 70%) choroba rozwija się jako wynik zaburzeń metabolizmu kości, określanych jako pierwotna osteoporoza. Pozostałe 30% rozpoznaje się jako wtórną osteoporozę. Do przyczyn można zaliczyć zaburzenia hormonalne, nieprawidłowe wchłanianie składników odżywczych, a także przyjmowanie leków przeciwzapalnych, heparyny oraz glikokortykosteroidów (potocznie określanych jako sterydy). Istnieją czynniki ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia choroby. Są one podzielone na trzy grupy. Pierwsza grupa obejmuje czynniki niemodyfikowalne, takie jak płeć żeńska, zaawansowany wiek, pochodzenie etniczne (rasa kaukaska), predyspozycje rodzinne i genetyczne. Druga grupa to czynniki częściowo modyfikowalne, takie jak niska wartość wskaźnika BMI, stan około- i pomenopauzalny, współwystępowanie chorób oraz przyjmowanie niektórych leków. Trzecia grupa to czynniki modyfikowalne, na które człowiek ma wpływ, takie jak niedobory wapnia i witaminy D, dieta ubogobiałkowa, palenie tytoniu, nadmierne spożycie alkoholu i kofeiny oraz siedzący tryb życia.