Płaskurka – unikalne właściwości odżywcze oraz zastosowanie mąki i otrębów z tego zapomnianego zboża w diecie współczesnej

Płaskurka to dzika forma macierzysta pszenicy.. W wyniku m. in. Jej mutacji powstały dobrze znane nam odmiany, takie jak: pszenica twarda, zwyczajna, a także prawdopodobnie orkiszowa.. Jej uprawa powszechna była już w epoce brązu.. Wywodzi się z rejonu tzw.. „Żyznego Półksiężyca”, a więc okolice Syrii, Palestyny, Egiptu i przede wszystkim dawnej Mezopotamii.. Co ciekawe stanowi prawdopodobnie jedno z pierwszych zbóż uprawianych przez człowieka.. Niegdyś niezwykle często uprawiana była w południowo-wschodniej Polsce (stepy dzisiejszej Ukrainy), współcześnie jednak wysiewana jest w nielicznych gospodarstwach ekologicznych.. Nie toleruje ona „sztucznych” substancji w glebie, dlatego też „wymusza” na rolnikach uprawę wolną od chemicznych środków i nawozów.. Do powodów jej rzadkiego wykorzystania w rolnictwie należy bez wątpienia klimat.. Okazuje się bowiem, iż płaskurka wysiewana jest na terenach suchych, takich, gdzie inne odmiany pszenicy niemożliwe są do uprawy, z uwagi na deficyt opadów.. Jest to forma oplewiona tegoż zboża.. Z tego względu cechuje się ona znaczniejszą zawartością białka w ziarnie, jak również mniejszymi wymaganiami agrotechnicznymi.. Wykazuje ona także sporą odporność na patogeny grzybowe, jak również szkodniki.. Dodatkowo doskonale rozwija się na glebach ubogich w składniki odżywcze.. Poza tym w jej składzie odnotowano obecność alkilorezorcynoli (AR), których ilość oznaczono na poziomie 53, 1–71, 4 mg/100g produktu.. Związkom tym przypisuje się szerokie działanie zdrowotne.. Jest to zboże nie omłotowe, dlatego po przeprowadzeniu omłotu w plewach pozostaje ziarno.. Do oddzielenia takiej mieszanki konieczne są specjalistyczne maszyny.