Nastrój na zmianę, napady gorąca, wzrost wagi, zaburzenia snu – to są jedynie niektóre z podstawowych objawów, które pojawiają się w organizmie kobiety podczas przekwitania. Menopauza jest procesem fizjologicznym, z którym każda kobieta musi się zmierzyć. Moment, w którym rozpoczyna się ten proces, zależy od czynników genetycznych i środowiskowych, a także od stylu życia, przebytych operacji czy stosowania terapii hormonalnych. Czy istnieje sposób na zmniejszenie uciążliwych objawów?
Ewolucja profilu hormonalnego w cyklu życiowym kobiety: od trzydziestki do menopauzy
Przekwitanie, zwykle rozpoznawane między 45. a 55. rokiem życia, stanowi okres, w którym objawy fizjologicznych przemian ulegają nasileniu i stają się szczególnie dostrzegalne dla organizmu. Jednakże subtelne, ale istotne modyfikacje w gospodarce hormonalnej rozpoczynają się znacznie wcześniej — już po przekroczeniu trzydziestego roku życia. Poziomy kluczowych hormonów płciowych, takich jak estrogeny oraz progesteron, ulegają stopniowemu, lecz systematycznemu obniżeniu, by następnie — w okolicach piątej dekady — doświadczyć gwałtownego spadku. Skutkiem tych przemian jest zwiększona częstotliwość występowania cykli miesiączkowych bez owulacji, co przekłada się na zmniejszenie płodności, niemniej jednak możliwość zajścia w ciążę utrzymuje się aż do pełnego zakończenia okresu menopauzalnego. Interesującym zjawiskiem jest fakt, iż kobiety z nadmierną ilością tkanki tłuszczowej (przekraczającą fizjologiczną normę) mogą doświadczać dłuższego utrzymywania się regularnych miesiączek oraz lepszego samopoczucia ogólnego. Wynika to z unikalnej właściwości tkanki tłuszczowej do syntezy estrogenów, co częściowo kompensuje ich deficyt w organizmie, opóźniając tym samym niektóre objawy związane z niedoborem tych hormonów.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.