Dieta oparta na ziemniakach – zasady, efekty, ograniczenia i przepisy kulinarne

Dieta ziemniaczana należy do starszych diet szpitalnych, stosowanych ówcześnie jako profilaktyczne żywienie pacjentów z ostrymi i przewlekłymi chorobami nerek, u których możliwość dializy krwi została wykluczona.. Dieta ziemniaczana opierająca się na kartoflach, jednocześnie uboga w białko obciążające newralgiczny organ, jakim są nerki, miała za zadania odciążyć organizm chorego, przedłużając czas trwania życia.. W obecnych czasach istnieją lepsze sposoby żywienia stosowane w przypadku osób z chorobami nerek, toteż dieta ziemniaczana powili zostaje wykluczana (powinna być) z listy diet oferowanych przez szpitale.. Dieta ziemniaczana oferowana przez szpitale osobom z niewydolnością nerek dostarczała ok.. 1700–2000 kcal.. Opierała się na podawaniu choremu potraw przygotowywanych na bazie kartofli, które pacjent spożywał w ilości ok.. 1 kg na dobę.. Owe warzywo stanowiło jednocześnie główne źródło białka w codziennej racji pokarmowej (ok.. 20 g), co zgodnie z aktualnym stanem wiedzy jest niewystarczającą ilością.. Dodatkowo chory spożywał 120 g masła ekstra bądź innych olejów roślinnych, 50 g cukru w formie cukru rafinowanego, dżemów lub konfitur, ok.. 300 g owoców lub warzyw i w ramach dodatku do przygotowywania potraw można było zastosować mąkę ziemniaczaną jako zagęstnik.. W szpitalnej diecie ziemniaczanej dozwolone potrawy z ziemniaków to między innymi: frytki, kluski, placki, knedle, pyzy, zapiekanki ziemniaczane, zapiekane ziemniaki z dodatkami, faszerowane ziemniaki, kopytka.. Na podstawie powyższych informacji można zaklasyfikować szpitalną dietę ziemniaczaną do grupy diet węglowodanowo-tłuszczowych.. Obecnie dieta ziemniaczana stosowana jest jako kuracja odchudzająca i oczyszczająca organizm z toksyn, a jej zasady są zmienione w stosunku do opisanych, stosowanych jako profilaktyczne leczenie chorych z niewydolnością i chorobami przewlekłymi nerek.