Kłącze imbiru na nudności
Wojciech Wiśniewski
2026-03-20
3 min. czytania
1 / 1
1 zdjęcie
310
Własności korzenia imbiru zdobyły sławę w starożytności. Przede wszystkim w Chinach i Indiach wykorzystywano tę roślinę ze względu na jej lecznicze działanie. W Europie pojawiła się dopiero w okresie średniowiecza, jednak była towarzyski i kosztowny produkt. Stosowano go głównie w celu zwalczania różnych dolegliwości żołądka. Badania medyczne potwierdziły, że korzeń imbiru jest naturalnym lekarstwem na wiele schorzeń.
Imbir – Zwalczanie wymiotów
Imbir jest członkiem rodziny roślin z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). Jest rośliną wieloletnią, obecnie występującą głównie na obszarze południowych Chin, Indonezji, Florydy, Brazylii i Australii. Uprawa imbiru wymaga gleb żyznych i wilgotnych. Okres żniw przypada zwykle po 10 miesiącach hodowli. Imbir nie jest rośliną rosnącą dziko, występuje jedynie w warunkach hodowlanych. Skład imbiru jest zróżnicowany i zależy od miejsca jego uprawy oraz formy (świeży/suszony). W składzie imbiru znajdują się m.in. białka, tłuszcze, węglowodany, w tym błonnik, witaminy i składniki mineralne. W składzie imbiru można wyróżnić takie aminokwasy jak arginina, cysteina, leucyna, izoleucyna, treonina i walina. W imbirze znajduje się głównie skrobia. Imbir zawdzięcza swoje właściwości przeciwwymiotne obecności fitoskładników. Wiele krajów na świecie wykorzystuje imbir nie tylko jako przyprawę, ale także jako naturalny środek leczniczy w leczeniu różnych chorób i dolegliwości. Imbir znalazł zastosowanie jako środek przeciwwymiotny w leczeniu chorób lokomocyjnych, może być także stosowany przez kobiety w ciąży, osoby po operacjach i w trakcie chemioterapii. Niektóre badania potwierdziły skuteczność imbiru w łagodzeniu nudności, jednakże należy pamiętać, że działania uboczne i możliwe interakcje nie są do końca poznane.
Zgaga hamowana
Zgaga jest często utożsamiana z przykrym odczuciem palenia w obszarze przełyku. Zgaga może być spowodowana przez refluks przełykowy, ale nie tylko. Zgaga może pojawić się również po spożyciu trudno przyswajalnych produktów, intensywnych treningach, bądź w czasie ciąży. Imbir często wykorzystuje się jako środek łagodzący objawy zgagi. Imbir ułatwia trawienie, pobudza wydzielanie śliny i soku żołądkowego. Działa rozkurczowo i pobudza wydzielanie żółci. Należy jednak pamiętać, że efekt działania imbiru zależy od indywidualnych uwarunkowań. Istnieją jednostki, u których zgaga pojawiała się po spożyciu imbiru.
W celu redukcji masy ciała
Wiele ludzi decyduje się na redukcję masy ciała z powodu problemów zdrowotnych związanych z nadwagą, otyłością, metabolizmem węglowodanów, stanami zapalnymi lub poziomem cholesterolu. Istnieją badania potwierdzające hipoglikemiczne właściwości imbiru, chociaż ten efekt jest uzależniony od stężenia ekstraktu zastosowanego podczas badania. Mechanizmy odpowiedzialne za hipoglikemiczne działanie imbiru to głównie zwiększanie wrażliwości tkanek na insulinę oraz zmniejszanie wchłaniania glukozy z przewodu pokarmowego. Jednakże działanie to nie jest jednoznaczne, w związku z czym warto się temu przyjrzeć bliżej. Ponadto, wykazano, że imbir reguluje i często obniża poziom cholesterolu we krwi, jak również wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie produkcji cytokin prozapalnych.
Do czego można dodać imbir?
Imbir, cechujący się lekko ostrą, orzeźwiającą wrażliwością, potrafi wzmocnić smak herbat oraz napojów o korzennej bazie. Może być idealnie połączony z kawą, pod warunkiem, że nie będzie używane mleko do jej przygotowania, a całość będzie posłodzona łyżeczką miodu. Pasuje do wszelkiego rodzaju ciemnych sosów, szczególnie przygotowanych na podstawie drobiu lub wieprzowiny. Jest oryginalnym składnikiem marynat do pieczonego i grilowanego mięsa. Warto spróbować tej przyprawy podczas przyrządzania potraw kuchni polskiej, gdyż zwolennicy tradycyjnych receptur mogą zostać zaskoczeni, jak doskonale podkreśla smak pierogów. Kandyzowany imbir może być dodatkiem do domowego mieszanki musli, natomiast przyprawa w proszku to doskonałe uzupełnienie piernika, murzynka oraz szarlotki.
