Nadmierna otyłość - epidemia XXI wieku
Mateusz Pawlak
2026-03-24
11 min. czytania
1 / 1
1 zdjęcie
87
Nadmierna masa ciała i otyłość stanowią poważne problemy społeczne, których rozmiary nieustannie wzrastają. Przyczyny tej cywilizacyjnej choroby są bardzo poważne i trudne do wyleczenia. Statystyki są przerażające, zwłaszcza w krajach wysoko rozwiniętych. Spróbujemy odpowiedzieć na te pytania w artykule Jak powinno wyglądać leczenie otyłości? Czy istnieje sposób na powstrzymanie tej „epidemii“?
Otyłość – szczegółowy opis i klasyfikacja
Otyłość stanowi przewlekłą chorobę, cechującą się nadmiarem tkanki tłuszczowej w organizmie. Może wystąpić jako samodzielna jednostka chorobowa (otyłość pierwotna) lub jako powikłanie innych schorzeń (otyłość wtórna). Klasyfikacja otyłości opiera się na skali BMI (wskaźnik masy ciała), która dzieli ją na kilka poziomów: poziom I – od 30 do 34,9 kg/m kw., poziom II – od 35 do 39,9 kg/m kw., poziom III – od 40 do 49,9 kg/m kw., otyłość bardzo olbrzymia – od 50 do 59,9 kg/m kw., oraz otyłość super bardzo olbrzymia – 60 kg/m kw. i więcej. Istnieje również inna klasyfikacja, uwzględniająca rozmieszczenie tkanki tłuszczowej. Na tej podstawie można wyróżnić następujące typy otyłości: otyłość gynoidalną (pośladkowo-udową), otyłość androidalną (brzuszną) oraz otyłość ogólną. Otyłość gynoidalna częściej występuje u kobiet i charakteryzuje się nagromadzeniem tkanki tłuszczowej w obszarze bioder, ud i pośladków. Otyłość androidalna, nazywana również wizceralną, centralną lub typem „jabłka”, cechuje się natomiast nagromadzeniem tkanki tłuszczowej w obrębie jamy brzusznej i górnych części ciała, takich jak ramiona i szyja. Jest to najbardziej niebezpieczny typ otyłości, ponieważ tłuszcz gromadzi się wokół ważnych życiowo narządów, takich jak wątroba, serce, trzustka i przepona.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.
Tagi
