Dietetyczna pomoc w chorobach zapalnych jelit o podłożu niezakaźnym – czy dieta ubogowęglowodanowa naprawdę działa?
Tomasz Jankowski
2026-03-16
7 min. czytania
1 / 1
1 zdjęcie
66
Zaburzenia trawienne stają się coraz częstszym problemem na całym globie. Prawdopodobną przyczyną takiego stanu rzeczy jest wysokie spożycie przetworzonej żywności w diecie, duże ilości stresu, ekspozycja na różne typy bakterii i wirusów lub palenie tytoniu. Jedną z takich chorób jest choroba zapalna jelit (IBD), która często utrudnia normalne funkcjonowanie. W celu rozwiązania problemu tej choroby poszukuje się różnych rozwiązań, przede wszystkim związanych z odżywianiem. Dieta, która wydaje się być pomocna w tym przypadku, to dieta specjalnych węglowodanów (SCD), która opiera się na eliminacji złożonych węglowodanów z diety.
Nieswoiste zapalenia jelit
Nieswoiste zapalenia jelit to termin ogólny obejmujący dwa podobne schorzenia układu pokarmowego, którym towarzyszy stan zapalny. W ich ramach wyróżnia się chorobę Leśniowskiego-Crohna oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego, różniące się lokalizacją zmian. Do typowych objawów należą przewlekłe biegunki, bóle brzucha, krwiste stolce, utrata masy ciała oraz uporczywe zmęczenie. W trakcie tych chorób dochodzi do zaburzeń trawienia i wchłaniania, co prowadzi do niedoborów składników odżywczych i pogarsza funkcjonowanie organizmu. Charakterystyczna jest cykliczność objawów z okresami zaostrzeń i remisji. Pomimo braku możliwości całkowitego wyleczenia, stosowanie odpowiednich leków i dietetycznych zachowań pozwala na kontrolowanie objawów (S. S. Seyedian, F. Nokhostin, M. D. Malamir 2019). Brak terapii może wymagać operacyjnego usunięcia części jelita lub wykonania stomii, co znacząco poprawia jakość życia pacjentów (A. L. Komorowski 2017).
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.
Tagi
