Fluor jest składnikiem zaliczanym do grupy mikroelementów, które nie są aż tak niezbędne dla naszego organizmu jak wapń, potas czy sód. Mimo to, zmiany w jego poziomie występowania, włączając tu niedobór lub nadmiar, mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. Warto uzmysłowić sobie rolę, jaką odgrywa fluor w ludzkim organizmie oraz jego zdrowotne implikacje. Należy także znać indywidualne zapotrzebowanie na ten składnik oraz źródła pożywienia, w których występuje.
Fluor – funkcje i cechy pierwiastka
Fluor jest niemetalicznym pierwiastkiem należącym do grupy fluorowców. W stanie wolnym spotyka się go głównie w laboratoriach chemicznych. Tam występuje jako żółtozielony, silnie toksyczny gaz o charakterystycznym zapachu. Ze względu na swoją wysoką aktywność chemiczną w środowisku naturalnym występuje przeważnie w postaci związków z innymi pierwiastkami i cząsteczkami. Wykazuje duże powinowactwo do pierwiastków takich jak wapń, magnez, mangan, żelazo, glin i molibden. Jest powszechnie rozprzestrzeniony na całej kuli ziemskiej. Jego związki stanowią składnik wody, gleby oraz starych warstw geologicznych. Fluor odgrywa kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu organizmu ludzkiego. Średnio dorosły człowiek zawiera około 225 mg fluoru (około 3 mg/kg masy ciała). Ten pierwiastek ma istotne znaczenie dla procesów wzrostowych. Dlatego odpowiednia jego podaż jest niezbędna w diecie dzieci i młodzieży. W organizmie młodych osób około 80% spożytego fluoru jest wykorzystywane do budowy kości i zębów. Z wiekiem ten procent maleje. U dorosłych ponad połowa fluoru służy do regeneracji i naprawy tkanek kostnych. Fluor może modyfikować substancje tworzące szkliwo zębów, tworząc fluoroapatyty. Te związki chronią szkliwo przed działaniem bakterii próchnicotwórczych.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.