Key Takeaways
The red currant, also referred to as the wild variety, belongs to the currant family. These berries, whether red or black, rank second in importance among small fruits, following strawberries. Native to Western Europe, they are now cultivated in numerous regions with comparable climates.
Czerwona porzeczka.
Porzeczka czerwona swoją barwę zawdzięcza niskiej zawartości antocyjanów w porównaniu do innych owoców jagodowych o ciemnym zabarwieniu. Przez osoby, które często spożywają owoce, czerwona porzeczka doceniana jest za ciekawą barwę i intensywny smak – połączenie słodyczy z kwaskowatością i cierpkim posmakiem.
Porzeczka czerwona – odmiany.
Istnieją trzy odmiany czerwonej porzeczki. Klasyczna i najbardziej powszechna odmiana to zwykła czerwona porzeczka, natomiast rzadziej spotykana to porzeczka różowa oraz biała – „albinotyczna”. Największy wpływ na różnicę w zabarwieniu ma poziom antocyjanów – od średniej zawartości w czerwonej, po niską zawartość w różowej oraz brak zawartości w białej. Wbrew pozorom należą one do tego samego rodzaju – różnią się barwą, ponieważ zawierają nieco inny zestaw genów i enzymów odpowiedzialnych za powstawanie barwnych związków chemicznych. Niestety mniej intensywna barwa wiąże się z nieco mniejszą zawartością antyutleniaczy – jednak na szczęście dla smakoszy biała porzeczka jest słodsza.
Czerwona porzeczka – właściwości lecznicze.
Owoce jagodowe stanowią główne źródło antyoksydantów między innymi w dietach skandynawskich. Najważniejszym z nich jest witamina C – czerwona porzeczka zawiera jej aż 41 mg w 100 g produktu, co stanowi prawie 50% dziennego zapotrzebowania. Inne przeciwutleniacze w porzeczkach, takie jak polifenole, kwas kawowy, wanilinowy, czy kumarynowy mogą mieć istotne znaczenie w ziołolecznictwie – wykazują działanie wspierające zdrowie regulując procesy zapalne, wpływając na ryzyko wystąpienia niektórych chorób. Niestety brak jest jasnych przesłanek świadczących o niepodważalnych właściwościach leczniczych.
Czerwona porzeczka – przetwory.
Niestety owoce porzeczki łatwo ulegają psuciu i uszkodzeniom mechanicznym. Głównie dlatego owoce te w dużym stopniu stosowane są w przetwórstwie – minimalizowane jest w ten sposób marnotrawienie. Ze względu na intensywną cierpkość rzadko pozyskuje się sam sok – porzeczka bardziej nadaje się do produkcji nektarów. Białe i różowe porzeczki w większym stopniu sprawdzają się w przetwórstwie – zawierają więcej cukrów oraz mniej związków chemicznych, które nadają cierpki smak. Często w celu przedłużenia przydatności do spożycia przetwarza się ją na dżemy, ponadto świetnie sprawdza się jako składnik mieszanek owocowych do celu produkcji orzeźwiających letnich deserów. Czerwona porzeczka i jej odmiany różnią się składem chemicznym mimo, że należą do tego samego gatunku. Jeżeli owoc ten jest wykorzystywany ze względów smakowych na cele kulinarne – bardziej polecane są jaśniejsze odmiany. Natomiast dla bardziej intensywnego działania prozdrowotnego sięgać należy po te ciemne.