Ul pszczeli i jego wpływ na zdrowie - składniki, atrybuty, pozyskiwanie, efekty uboczne
Emilia Szymańska
2026-03-19
4 min. czytania
1 / 1
1 zdjęcie
295
Ul pszczeli jest mało znanym produktem wytwarzanym przez pszczoły, który prezentuje szeroki wachlarz pozytywnych cech zdrowotnych oraz posiada wysoką wartość odżywczą. Rozważenie wykorzystania tego produktu w celu wzmocnienia organizmu i zwiększenia odporności może być opłacalne.
Zdobywanie obręczy rojalnej
Obręcz rojalna jest wytwarzana przez pszczoły z pyłku kwiatowego. Tak zwane pszczoły zbieraczki posiadają na odnóżach specjalne koszyczki, w których gromadzą drobinki pyłku, połączone ze śladową ilością wydzieliny gruczołów ślinowych i nektaru. Następnie powstała mieszanka jest przenoszona przez pszczoły znajdujące się w ulu i precyzyjnie układana w plastrach. W końcu pyłek jest nawilżany śliną, zmieszaną z miodem, i ubijany warstwami. Warstwa najwyższa jest ponadto pokrywana woskiem. Zwykle pszczoły składowały obręcz w pobliżu czerwia, gdzie pod wpływem fermentacji mlekowej powstaje kwas mlekowy, który wykazuje właściwości konserwujące i zabezpiecza przed zepsuciem. Obręcz stanowi głównie pożywienie dla larw pszczelich i bardzo dobry źródło białka dla osobników dorosłych.
Skład chemiczny pierzgi pszczelej
Pierzga przypomina swym składem pyłek kwiatowy, lecz proces fermentacji poprawia jego przyswajalność. W składzie dominują węglowodany (13-55%) - przede wszystkim proste cukry, takie jak glukoza i fruktoza. Pierzga zawiera także wodę (20-30%) oraz białko (10-40%). Zawiera 25 różnych aminokwasów, w tym te, które muszą być dostarczone z pożywieniem (metionina, lizyna, treonina, histydyna, leucyna, izoleucyna, walina, fenyloalanina i tryptofan). Produkt ten zawiera także kwas rybonukleinowy i tłuszcze (1-20%), w tym kwasy tłuszczowe nasycone i nienasycone. Szczególnie korzystny jest kwas alfa-linolenowy. W pierzgi znajdują się również związki biologicznie czynne, w tym polifenole (1,6%), takie jak flawonoidy, leukotrieny, katechiny i kwasy fenolowe. Pierzga zawiera także wiele enzymów, takich jak inwertaza, katalaza, pepsyna, trypsyna, lipaza i laktaza. Wśród składników pierzgi znajdują się również witaminy, w tym witamina C oraz witaminy z grupy B. Składniki mineralne obecne w pierzgi to potas, magnez, wapń, sód, miedź, cynk, chrom, mangan, molibden, kobalt, krzem, selen i żelazo. Podczas fermentacji następuje wzrost zawartości cukrów prostych oraz kwasu mlekowego. Część białka ulega rozkładowi do peptydów i aminokwasów, co poprawia przyswajalność. Dodatkowo, podwyższenie wartości odżywczej pierzgi w stosunku do wartości odżywczej pyłku wynika także z dodania przez pszczoły enzymów trawiennych, kwasów organicznych i substancji antybiotycznych.
Właściwości i skutki zdrowotne pierścieni pszczelich
Pierzga, inaczej niż miód, nie jest słodka, ale posiada kwaśny smak. Zalecana dzienna dawka nie powinna przekraczać trzech łyżek. Ten produkt można spożywać samodzielnie lub połączyć z miodem, wodą bądź mlekiem. Najlepiej przyjmować pierzgę dwukrotnie dziennie w ilości 10 gramów. Działanie antynowotworowe pierzgi wynika z obecności wyjątkowych substancji, takich jak kwas oleanolowy, jego izomer kwas b-ursolowy, a także betulina. Hamują one tworzenie się i różnicowanie komórek nowotworowych oraz proces angiogenezy, który jest szczególnie kluczowy w rozwoju nowotworów. Podobną aktywność wykazują takie związki jak kwas kawowy, chryzyna, kwercetyna i kemferol. Pierzga ze względu na swoje niezwykłe właściwości jest często nazywana 'żywnością bogów' lub 'źródłem młodości'. Jest to jeden z najstarszych suplementów diety. Zazwyczaj jest polecana osobom aktywnym ze względu na wpływ na zwiększanie wydajności fizycznej. Spożywanie pierzgi wpływa także na absorpcję tlenu przez tkanki. Pierzga wykazuje właściwości odżywcze, antybiotyczne oraz immunostymulujące. Produkt ten może być stosowany jako uzupełnienie leczenia takich chorób jak przewlekłe zapalenie wątroby, przewlekłe zapalenie migdałków, choroby kardiologiczne czy niedokrwistość z niedoboru żelaza. Hamowanie rozwoju bakterii wynika głównie z zawartości substancji białkowej - bakteriocyny. Hamuje ona rozwój bakterii Gram-dodatnich z rodzaju Listeria. Pierzga jest produktem o wysokim potencjale antyoksydacyjnym. Jego zdolność do wyłapywania wolnych rodników wynosi 72–94% i 71–92% w systemach reakcji ABTS+ oraz DPPH.
Niepożądane efekty uboczne picia pierzgi pszczelej
Pierzga pszczeła nie powinna być spożywana przez osoby z uczuleniem na produkty pochodzące od pszczół. W przeciwnym razie jej spożycie nie wywołuje żadnych negatywnych reakcji. Pierzga jest produktem bezpiecznym, zawierającym składniki wzmacniające organizm, poprawiające odporność oraz działające prewencyjnie przeciwko niektórym typom nowotworów. Wysoki potencjał antyoksydacyjny oraz bogactwo składników mineralnych i witamin czynią pierzgę cennym suplementem diety.
