Dzięki postępom w nauce możemy otrzymywać produkty modyfikowane, cechujące się lepszymi niż pierwotne właściwościami i parametrami technologicznymi. Przykładem takich produktów jest maltodekstryna, będąca wynikiem hydrolizy skleikowanej skrobi. Co to jest za związek, gdzie występuje i czy jest on bezpieczny dla ustroju?
Maltodekstryna – opis i cechy charakterystyczne
Maltodekstryna jest rodzajem skrobi poddanej modyfikacji, powstałej w wyniku częściowej hydrolizy skrobi spożywczej pochodzącej z różnych surowców (np. ziemniaków, kukurydzy, ryżu, owsa). Skrobia jest wcześniej poddawana procesowi kleikowania, a następnie, pod wpływem kwasów i/lub enzymów (np. Α-amylazy) stosowanych w przemyśle spożywczym, ulega hydrolizie do maltodekstryn. Maltodekstryny są często nazywane produktami skrobiowymi hydrolizowanymi, w skrócie SHP (ang. starch hydrolysis products). Głównym parametrem, który opisuje maltodekstryny, jest równoważnik glukozowy – DE (ang. Dextrose equivalent), który określa stopień scukrzenia skrobi. Wartość ta wyrażona jest w procentach zawartości cukrów redukujących w suchej substancji hydrolizatu w przeliczeniu na glukozę. Maltodekstryny są dzielone na nisko-, średnio- i wysokoscukrzone w zależności od wartości DE. Maltodekstryna stosowana w przemyśle ma najczęściej postać białego lub lekko kremowego, sypkiego proszku, który całkowicie rozpuszcza się w wodzie. Ma łagodny słodki smak i charakterystyczny zapach.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.