Trening kobiet różni się nieznacznie od treningu mężczyzn, nie tylko w odniesieniu do podnoszonego ciężaru, który jest zazwyczaj lżejszy dla kobiet (choć to nie zawsze tak jest), ale przede wszystkim w kwestii priorytetów, które powinny zostać uwzględnione.
Dymorfizm płciowy w treningu siłowym: jak optymalizować plany ćwiczeń dla kobiet i mężczyzn
Programy treningowe dedykowane mężczyznom koncentrują się przede wszystkim na rozwijaniu partii górnych – szczególny nacisk kładzie się na barki, mięśnie dwugłowe ramienia oraz klatkę piersiową, co wynika zarówno z predyspozycji fizjologicznych do hipertrofii tych obszarów, jak i preferencji wizualnych. Dolne partie nóg rzadko stanowią przedmiot zainteresowania, o ile ich zaniedbany wygląd nie zakłóca ogólnej harmonii sylwetki. W przypadku kobiet priorytetem stają się natomiast mięśnie pośladkowe, czworogłowe i dwugłowe uda, smukłe łydki oraz zarysowany brzuch, co odzwierciedla społeczne oczekiwania co do kobiecej estetyki. Nie oznacza to jednak, że Panie powinny pomijać trening górnych partii ciała – zaniedbanie pleców, klatki piersiowej czy barków prowadzi do dysproporcji, objawiających się garbatą postawą i wysuniętymi do przodu ramionami, co zaburza wrażenie spójności nawet przy idealnie wymodelowanych nogach. Kluczem do osiągnięcia zrównoważonej sylwetki jest zatem świadome ustalenie hierarchii celów treningowych, z uwzględnieniem zarówno indywidualnych predyspozycji, jak i dążeń estetycznych. Więcej na temat korzyści płynących z regularnych ćwiczeń siłowych znajdziesz w dedykowanym artykule.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.