Zmniejszanie masy ciała może być przyjemne!

Dawno temu popularne diety 1000 kcal stały się nieaktualne. Nadszedł czas, aby rozprawić się z mitem o redukcji masy ciała jako niekończącej się głodówce. Zdolność do samokontroli jest ograniczona podczas diety. Nie jest możliwe całkowite powstrzymanie się przed smacznymi, wysokokalorycznymi przysmakami. Badania J. W. Andersona i wsp. wykazały, że przez dwa lata większość osób, które zmniejszyły masę ciała, ponownie przytyły. Osoby te przybrały nawet połowę pierwotnie utraconej masy. Istnieje kilka możliwych przyczyn - adaptacja organizmu i zmniejszone zużycie energii wraz z utratą kilogramów, fizjologiczna obrona organizmu przed utratą masy ciała (np. automatyczne nasilenie apetytu przy redukcji masy ciała). Trudno jest przestrzegać ścisłej diety przez dłuższy czas. Siła woli jest ograniczona, a ciągłe wykorzystywanie jej wyczerpuje ją. Potwierdził to eksperyment, w którym uczestnicy, którzy opierali się pokusie zjedzenia ciasteczek, szybciej rezygnowali z wykonywania trudnej geometrycznej układanki (R. F. Baumeister i wsp. 1998). Prawdopodobnie ma to biologiczne podstawy. M. Inzlicht, J. Gutsell zaobserwowali mniejszą aktywność w mózgu, odpowiedzialnej za funkcje poznawcze u osób, które wykonały zadania wymagające samokontroli (powstrzymanie emocji podczas oglądania poruszającego filmu), w porównaniu z grupą kontrolną. Badania wykazują, że powstrzymywanie się od czegoś lub zmuszanie się do czegoś wyczerpują silną wolę, a każde kolejne zadanie wymagające samokontroli staje się znacznie trudniejsze. Długoterminowa interwencja dietetyczna nie może być zatem niekończącym się pasmem wyzwań. Dieta powinna być przyjazna także dla psychiki. Powinna pozytywnie wpływać na samopoczucie i nie ograniczać życia towarzyskiego. Redukcja masy ciała jest procesem długotrwałym, nie może wywracać życia do góry nogami. Czy istnieje taki sposób odżywiania, który pozwoli zachować zdrowie, pozbyć się zbędnych kilogramów i utrzymać dobry nastrój?