Dla efektywnego działania i rozwoju człowieka niezbędne jest spożywanie pokarmów. Jednak ta funkcja nie jest jedyną, jaką spełnia jedzenie. Poza zaspokajaniem głodu, dostarczaniem energii i niezbędnych składników odżywczych do organizmu, pożywienie pełni także społeczne, kulturowe, psychologiczne i emocjonalne funkcje. Wspólne spożywanie posiłków umożliwia umacnianie więzi międzyludzkich. Jedzenie odzwierciedla także tradycje i wartości w różnych środowiskach, a regionalne potrawy są często kojarzone z lokalną lub narodową tożsamością. Jednakże najważniejsze jest to, że jedzenie często służy jako sposób radzenia sobie z emocjami. Coraz częściej obserwuje się spożywanie posiłków jako reakcję na emocjonalne pragnienie pokarmu, a nie fizyczne. To zjawisko nazywa się jedzeniem emocjonalnym.
O co chodzi w kontekście jedzenia emocjonalnego
Jedzenie emocjonalne jest uważane za sposób radzenia sobie z trudnymi emocjami za pośrednictwem jedzenia. Jednakże może to również być reakcją na uczucia pozytywne, takie jak radość czy podniecenie (T. J. Devonport, W. Nicholls, C. Fullerton 2017). Niestety, badania wskazują jednoznacznie, że taki sposób jedzenia jest powiązany z wyższym ryzykiem rozwoju otyłości, zaburzeń odżywiania się oraz depresji (T. Van Strien 2018). Wśród głównych przyczyn jedzenia emocjonalnego znajdują się stres, problemy finansowe, rodzinne oraz zdrowotne, a także trudności z rozpoznawaniem własnych uczuć i emocji (lub brak interoceptywnej świadomości). Osoby, które stosowały lub w przeszłości stosowały restrykcyjne diety, są znacznie bardziej narażone na ryzyko jedzenia emocjonalnego. Ważne jest również to, że jedzenie emocjonalne jest zachowaniem nawykowym i automatycznym, co oznacza, że im częściej będzie powtarzane, tym częściej będzie występować (J. Reichenberger i wsp. 2018).
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.