Steigere die Insulinempfindlichkeit durch den Einsatz von Zimt

W cynamonie możemy znaleźć kilka substancji, które potencjalnie odpowiadają za jego korzystne działanie zdrowotne. W kory, liściach oraz korzeniach drzewa cynamonowego pochodzącego z Cejlonu i Chin, znajdziemy między innymi olejki lotne takie jak eugenol, linalol, aldehyd cynamonowy czy kamforę. Te wysoko lotne olejki, powszechnie znane jako olejki eteryczne, są często wymieniane jako elementy, które mogą być odpowiedzialne za skuteczność cynamonu. Ilość tych olejków różni się w zależności od używanej odmiany cynamonu. Dodatkowo, cynamon zawiera bardzo silne polifenole, które wykazują działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne.

Główny rezultat spożywania cynamonu, który ujawnił się w aktualnej literaturze naukowej, to jego wpływ na reakcję organizmu na insulinę. Insulina jest hormonem wydzielanym przez trzustkę podczas spożywania posiłku, odpowiada za zahamowanie procesów glukoneogenezy, glikogenolizy i ketogenezy w wątrobie. W komórkach tłuszczowych hamuje lipolizę i pobudza lipogenezę, natomiast w mięśniach zwiększa czułość na insulinę i wspiera inicjację procesów odpowiedzialnych za transport glukozy do wnętrza komórki, gdzie może być poddana procesowi beta-oksydacji. Wszystkie te procesy zachodzą w celu regulacji poziomu glukozy we krwi po spożyciu posiłku, w przeciwnym razie doszłoby do niebezpiecznego stanu hiperglikemii. Nieprawidłowe uwalnianie insuliny lub nieprawidłowa reakcja komórek na jej obecność, obserwowane u osób z insulinoopornością, mogą prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a także pogorszenia kompozycji sylwetki wynikającego z pogorszenia partycjonowania składników żywnościowych i większego głodu w ciągu dnia. W 2006 roku Ziegenfuss i współpracownicy opublikowali badanie sprawdzające skutki spożywania 500 miligramów ekstraktu cynamonu. Uczestnikami były 22 osoby ze stanem przedcukrzycowym. Suplementacja cynamonem wykazała znaczące obniżenie poziomu glukozy we krwi na czczo, a także wzrost masy ciała bez tłuszczu, wynikający z prawdopodobnie poprawy partycjonowania makroskładników. To pojedyncze badanie nie jest wyjątkiem. Metaanaliza opublikowana w 2011 roku i spoglądająca na szersze spektrum badań dotyczących spożycia cynamonu wykazała, że spożycie cynamonu zarówno w formie przyprawy, jak i skoncentrowanego ekstraktu poprawia kontrolę glukozy we krwi u cukrzyków typu II i u osób ze stanem przedcukrzycowym.

Jak wcześniej wspomniano, osoby z pewnym stopniem oporności na insulinę, spożywające cynamon przez 12 tygodni, mogą zauważyć wzrost masy ciała. Jednak wpływ tej przyprawy na strukturę ciała nie zawsze jest tak oczywisty. M. Vafa i współautorzy pokazali, że codzienne spożywanie 3 gramów cynamonu przez 8 tygodni nie miało znaczącego wpływu na strukturę ciała. Kluczowym elementem jest tutaj poziom całkowity spożywanego cynamonu. Badania przeprowadzone na pojedynczych komórkach i zwierzętach pokazują również, że cynamon posiada właściwości przeciwzapalne, które hamują działanie cyklooksygenazy typu 2 (COX-2). Niestety brakuje wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że cynamon pomaga w zwalczaniu artretyzmu, zapalenia stawów lub zmniejszaniu bólu mięśniowego.

Najczęstszym sposobem przyjmowania cynamonu jest zwykła przyprawa dostępna w sklepach, można także nabyć specjalny ekstrakt cynamonu, który obecnie wydaje się być jeszcze bardziej efektywny. W przypadku codziennego spożywania cynamonu w formie suplementu, najlepiej stosować dawki zawierające się w przedziale od 3 do 6 gramów. Takie dawki wydają się być bezpieczne. Badania przeprowadzone dotychczas przy wykorzystaniu tej przyprawy nie wykazały żadnych właściwości trujących.