Granatapfelbaum - Nährwert, Einfluss auf die Gesundheit, Anwendung und Gegenanzeigen

Granatowiec jest jednym z dwóch znanych gatunków roślin z rodziny granatowcowatych (łac. Punicaceae) i rzędu mirtowców (łac. Myrtales). Te niewielkie drzewa lub krzewy osiągają wysokość od 3 do 7 metrów i mają naprzeciwległe, pojedyncze liście i kolczaste gałęzie. Ich kwiaty są obupłciowe, czerwone i silnie intensywne [2]. Najbardziej rozpoznawalnym gatunkiem jest granatowiec właściwy (łac. Punica granatum), znany także jako drzewo lub krzew granatowy. Prawdopodobnie pochodzi z Iranu, Afganistanu i Azji Środkowej [4]. Obecnie uprawiany jest w wielu miejscach na świecie, w tym w regionie Morza Śródziemnego, Indiach, Malezji, południowo-wschodniej Azji, Chinach, Japonii, Rosji i Stanach Zjednoczonych, szczególnie w Kalifornii i Arizonie [4]. Zależnie od miejsca uprawy, może on różnić się pod względem rozmiaru, czasu dojrzewania, ilości soku i zawartości innych składników. Rośnie bez problemu na jałowej glebie, ale najlepsze są te żyzne, gliniaste i bogate w próchnicę [4]. Może tolerować szeroki zakres temperatur i nie jest wrażliwy na mrozy, nawet do minus 15 stopni Celsjusza. Drzewa granatowca zaczynają wydawać owoce po czterech latach. Owoce osiągają pełną dojrzałość późną jesienią i mogą ważyć nawet około kilograma. Z takiej ilości można uzyskać ok. 500 do 750 g soku [4]. Jedno drzewo lub krzew może wydać nawet do 50 kg granatu. Granat jest produktem łatwo rozpoznawalnym po purpurowej skórce z nieregularnymi pęknięciami. Wewnątrz niego, w komorach, znajduje się nawet do 1300 kanciastych nasion [2]. Drugim gatunkiem, nieznaczącym pod względem gospodarczym i mało znanym, jest Punica protopunica, która występuje jedynie na wyspie Sokotra [2].