Aktywność sportowa wśród młodzieży a potencjalne zagrożenia zdrowotne związane z intensywnym treningiem i rywalizacją
Tomasz Jankowski
2026-03-19
6 min. czytania
1 / 1
1 zdjęcie
34
Systematyczne uprawianie dyscyplin sportowych przyczynia się do poprawy kondycji fizycznej, wzmacnia odporność organizmu na choroby współczesnej cywilizacji oraz stymuluje wydzielanie endorfin – naturalnych związków chemicznych odpowiedzialnych za uczucie euforii i dobrostanu psychicznego. Niemniej jednak, obok korzyści płynących z regularnej aktywności ruchowej, istnieje również szereg negatywnych konsekwencji, którym podlegają przede wszystkim młodzi adepci sportu. Według danych opublikowanych przez Amerykańską Komisję ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (U.S. Consumer Product Safety Commission), rocznie w grupie wiekowej od pięciu do czternastu lat rejestruje się blisko dwa miliony incydentów urazowych bezpośrednio powiązanych z uprawianiem sportu, co świadczy o skali problemu i konieczności wprowadzenia skutecznych mechanizmów prewencyjnych.
Urazy i uszkodzenia sportowe
Uraz i uszkodzenie – choć słowa brzmią podobnie, są wyrazami o innym znaczeniu.. Uraz, nazywany powszechnie kontuzją, powstaje na skutek zadziałania w sposób dynamiczny dużej energii, w konsekwencji powodującej zaburzenie czynności lub zmiany anatomiczne tkanek.. Uszkodzenie natomiast to następstwo zaistniałego urazu.. Urazy są typowe dla uprawianej dyscypliny przez sportowca np.. U biegaczy kontuzji ulega najczęściej kolano.. Większość obrażeń sportowych występuje na skutek energii mechanicznej, powstałej np.. Podczas:
kraksy (w wyścigu kolarskim), przeciążenia w czasie treningu (zła rozgrzewka, nieprawidłowe wykonywanie ćwiczeń, zbyt duże obciążenie), zbyt szybkiego podjęcia treningu po doznanym uprzednio urazie.. Urazy w sporcie najczęściej odnotowuje się u młodzieży uprawiającej bieganie, narciarstwo, wspinaczkę.. Niejednokrotnie dostrzega się kontuzje powstałe w sportach kontaktowych, tj.. Piłka ręczna/nożna, koszykówka, hokej na lodzie, wioślarstwo, rugby, boks.. W wielu przypadkach przeciążenia i uszkodzenia narządu ruchu pojawiają się przed rozpoczętym sezonem, w momencie gdy zawodnik nie jest „roztrenowany” i podejmuje się zbyt intensywnego treningu.. Charakterystyczne u dzieci uprawiających sport jest złamanie tzw.. „zielonej gałązki” (podokostnowe).. Złamanie to przypomina zieloną gałązkę, ponieważ dochodzi do niecałkowitego przerwania kości dzięki występującej grubej okostnej.. W wieku 9 – 14 lat wielokrotnie dostrzega się chorobę Haglunda-Severa.. Schorzenie to pojawia się w okresie wzrostu i powoduje niedokrwienie tętnicze tylnej części pięty.. Typowe u młodych sportowców są urazy przeciążeniowe, powstające na skutek notorycznego obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego.. Układ kostny młodych zawodników musi być oszczędzany, ponieważ stale rozwija się do ok.. 20. –25.. r. Ż.. (dłużej u chłopców).
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.
Tagi
