Jarmuż - a vegetable rich in healthful components

Jarmuż to warzywo niskokaloryczne - w 100 g liści znajduje się jedynie 29 kcal. Jarmuż zawiera aż do 4 g błonnika, prawie nie zawiera tłuszczu. Oznacza to, że bez obaw o nadmiar kalorii możemy spożywać je w dużych ilościach. Ze względu na dużą zawartość błonnika, pobudza perystaltykę jelit, co pomaga w utrzymaniu prawidłowego funkcjonowania układu trawiennego. Jarmuż zawiera również dużo wapnia - w 100 g ponad 150 mg, co jest więcej niż w mleku krowim. Wapń jest niezbędny dla właściwej budowy kości i zębów oraz przeciwdziała osteoporozie. Jarmuż jest także świetnym źródłem witamin C, K i A. Ten rodzaj kapusty dostarcza witaminy K w dawce przekraczającej jej dzienne zapotrzebowanie. Jest to bardzo ważne, ponieważ ta witamina chroni przed nowotworami i chorobami układu krążenia. Dieta bogata w witaminę K odpowiada za prawidłową budowę kości, dobrą krzepliwość krwi, regulację poziomu cukru we krwi. Jarmuż zawiera ponad 45 różnych przeciwutleniaczy, które chronią komórki przed działaniem wolnych rodników. Zielone liście zawierają sulforafan (związek wykazujący silne właściwości przeciwnowotworowe, które chronią przed rakiem m.in. piersi, jajnika, żołądka, jelit i prostaty). Jarmuż ma silne właściwości przeciwzapalne i antybakteryjne. Równowaga kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6 pomaga utrzymać ciało w dobrej kondycji. Odpowiednia dawka kwasów omega-3 znajdująca się w jarmużu pomaga w walce z zapaleniem stawów, co jest niezwykle ważne dla osób trenujących.

Nieskomplikowane w realizacji, a jednocześnie wyjątkowo smaczne! Jarmuż dokładnie spłukujemy i przesuszamy przy użyciu papierowej serwetki. Następnie na blasze pokrytej folią aluminiową i nieco posmarowanej tłuszczem rozkładamy jarmuż. Może być ułożony gęsto, jednakże podstawowe jest, by kartki nie nachodziły na siebie. Posypujemy całość delikatnym solą w różowym kolorze do smaku oraz szczyptą papryki w proszku. Całość umieszczamy w piekarniku rozgrzanym do temperatury 150°C na około 3-5 minut. Kromki powinny być chrupiące, lecz nie spalone.

Spożywanie szczypiorku w formie pesto zapewnia pełne wykorzystanie witaminy K, ponieważ dodatkowe tłuszcze umożliwiają jej rozpuszczenie w naszym organizmie. Aby przygotować to danie, potrzebujemy czterech garści szczypiorku, czterech ząbków czosnku, 50 gramów blanszowanych migdałów, pojedynczej bazylii i trzech łyżeczek soli himalajskiej. Wszystkie te składniki miesza się z 100 mililitrami oliwy z oliwek, aż do uzyskania gładkiej masy, którą można wykorzystać jako dip albo sos do makaronu.

Kalafior może być połączony z różnymi owocami, aby stworzyć niepowtarzalne napoje. Można go zmiksować z bananem, kiwi i mlekiem kokosowym, ale równie dobrym pomysłem jest połączenie go z ananasem, imbirem, a nawet z awokado i pomarańczą. Możliwości są nieograniczone. Surowy kalafior nie ma wyrazistego smaku, więc nie będzie kłócić się z praktycznie żadnym owocem lub warzywem. Surowy kalafior zachowuje najwięcej wartości odżywczych, więc jest to najłatwiejszy sposób na włączenie go do diety.

Na patelni smażymy 1 cebulę, a następnie dodajemy siekany czosnek i lekko podsmażamy. Do garnka wkładamy 450 g rozmrożonego zielonego grochu i gotujemy w bulionie przez 7 minut, aż groch stanie się miękki. Dodajemy curry, anyż oraz świeżo zmielony pieprz. Gelatynę dokładnie myjemy i usuwamy twarde części. Listki żelatyny wrzucamy do garnka, mieszamy i gotujemy przez około pół minuty na łagodnym ogniu. Całość zagotowujemy z 400 ml mleka kokosowego. Gotujemy na łagodnym ogniu przez około 2 minuty. Doprawiamy morską solą. Dobrego apetytu!

Nie ma wątpliwości, że ostatnio tak głośno o tym warzywie, które dawno temu zostało zapomniane. Ta roślina, która w przeszłości służyła wyłącznie celom ornamentalnym, jest skarbem pełnym białka, błonnika, witamin, przede wszystkim C i K, jak również soli mineralnych (zwłaszcza wapnia i potasu) oraz sulforafanu, mocnego środka przeciwutleniającego. Warto rozważyć dodanie kalafiora do listy zakupów!