Substancje ochronne przed utlenianiem to związki, które w naszej społeczności są dość dobrze znane ze swoich korzystnych wpływów na organizm. Niestety, są one często mylone wyłącznie z suplementami diety, podczas gdy znacznie korzystniejsze przyswajanie oraz bezpieczne stosowanie wynika z ich spożywania w naturalnych produktach, takich jak owoce lub superfoods. Czym w ogóle są te substancje ochronne przed utlenianiem, a gdzie możemy je znaleźć?
Zwiążki przeciwutleniające i ich pochodne: mechanizmy ochronne przed stresem oksydacyjnym oraz rola w profilaktyce chorób przewlekłych
Współczesne badania naukowe potwierdzają, że liczne produkty spożywcze zawierają bioaktywne metabolity, których działanie wywiera korzystny wpływ na funkcjonowanie organizmu ludzkiego. Szczególną uwagę wśród nich zasługują substancje o właściwościach antyoksydacyjnych, gdyż skutecznie neutralizują one reakcje redoks inicjowane przez reaktywne formy tlenu (RFT) lub ozon, które wiążąc się z prooksydantami, generują niekontrolowane wolne rodniki. Te ostatnie indukują tzw. stres oksydacyjny – stan patofizjologiczny obarczony poważnymi konsekwencjami, takimi jak uszkodzenia strukturalne makrocząsteczek (w tym fragmentacja nici DNA), nieodwracalne mutacje komórkowe, a ostatecznie – apoptozę. Według aktualnych doniesień epidemiologicznych, przewlekła ekspozycja na stres oksydacyjny stanowi jeden z kluczowych czynników etiologicznych chorób cywilizacyjnych, w tym: insulinooporności i cukrzycy typu 2, miażdżycy tętnic, zaćmy starczej oraz neurodegeneracji (choroba Parkinsona, choroba Alzheimera). Do najważniejszych reprezentantów antyoksydantów dietetycznych zalicza się: retinol (witamina A), kwas askorbinowy (witamina C), tokoferole i tokotrienole (witamina E), flawonoidy i inne polifenole, karotenoidy (w tym β-karoten i likopen), fityniany, glukozynolany (prekursory izotiocyjanianów), a także pierwiastki śladowe takie jak selen oraz endogenne peptydy, np. trójpeptyd glutationu. Ich podstawową funkcją jest inhibicja łańcuchowych reakcji utleniania lipidów, białek i kwasów nukleinowych, co przekłada się na redukcję generacji rodników oraz łagodzenie objawów stresu oksydacyjnego. Co istotne, nawet umiarkowane spożycie tych związków w diecie może znacząco obniżać ryzyko rozwoju nie tylko wymienionych jednostek chorobowych, ale również nowotworów złośliwych (zwłaszcza układu pokarmowego i piersi) oraz schorzeń układu krążenia, takich jak nadciśnienie tętnicze czy niewydolność serca.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.