Berberyna jest substancją, która występuje w polskiej barbarzyńce zwyczajnej. Jej rozległe oddziaływania na organizm umożliwiają jej wielokierunkowe zastosowanie w przypadku wielu dolegliwości. Sprawdźmy zatem, jakie są właściwości berberyny i w jaki sposób można ją stosować jako uzupełnienie.
Berberys pospolity – charakterystyka botaniczna i właściwości surowcowe
Berberys pospolity (*Berberis vulgaris* L.) to krzew liściasty osiągający wysokość do dwóch metrów, wyróżniający się szarobrunatną, podłużnie spękaną korą oraz kanciastymi, kolczastymi pędami. Jego liście mają kształt eliptyczny, a drobne, złocistożółte kwiaty zebrane są w zwisające grona, rozkwitające w okresie od późnej wiosny do wczesnego lata – zazwyczaj między majem a czerwcem. Owocem jest jaskrawoczerwony, podłużny pestkowiec o kwaśnym smaku. Roślina ta występuje naturalnie na obszarach umiarkowanych, w tym na terenach uprawnych, skrajach lasów, w zaroślach śródleśnych oraz na nasłonecznionych zboczach i polanach, choć w niektórych regionach Polski jej populacje są znacznie zredukowane. W celach zielarskich wykorzystuje się korę z młodych gałęzi, korzenie, liście oraz dojrzałe owoce, które zawierają bogaty kompleks bioaktywnych związków: kwasy organiczne (m.in. jabłkowy i cytrynowy), witaminę C (kwas askorbinowy), polifenole (w tym flawonoidy i antocyjany), pektyny, garbniki, sole mineralne (potasu, wapnia, magnezu) oraz alkaloidy izochinolinowe – z dominującą berberyną, skoncentrowaną przede wszystkim w korze i liściach [1].
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.