Witamina D zyskała dużą popularność i stała się przedmiotem dyskusji w ciągu ostatnich lat. Liczne badania naukowe potwierdzają jej znaczenie jako nieodzownego składnika, który pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu ludzkiego organizmu. Mimo wysiłków podejmowanych w celu edukacji żywieniowej i promowania wiedzy o zdrowiu, niedobory witaminy D pozostają nadal szeroko rozpowszechnione. Jak temu można zapobiec?
Witamina D – definicja, źródła i mechanizm aktywacji w organizmie człowieka
Termin "witamina D" obejmuje grupę związków chemicznych, wśród których wyróżnia się przede wszystkim cholekalcyferol (witamina D₃, syntetyzowana w skórze pod wpływem promieniowania UV lub dostarczana z produktów odzwierzęcych) oraz ergokalcyferol (witamina D₂, pochodzenia roślinnego, występujący m.in. w drożdżach i grzybach jadalnych). Należąca do witamin rozpuszczalnych w lipidach – obok retinolu (A), tokoferolu (E) i filochinonu (K) – witamina D w swojej pierwotnej postaci biologicznie nie wykazuje aktywności (potwierdzone badaniami DeLuki z 2004 roku). Dopiero poprzez złożone procesy hydroksylacji w wątrobie i nerkach ulega przemianie do kalcytriolu (1,25(OH)₂D₃), który pełni funkcję steroidowego hormonu o wielokierunkowym działaniu fizjologicznym.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.