Historia spożywania karobu sięga czasów przed naszą erą, jednak nie wszyscy mieli okazję poznać ten produkt, a jego zastosowanie w kuchni pozostaje zagadką. Co to za roślina jest karob, jakie ma cechy i dlaczego często jest porównywany do kakao? Prosimy o zapoznanie się z materiałem.
Karob – co to jest?
Karob, inaczej drzewo karobowe, szarańczyn strąkowy lub ceratonia (łac. Ceratonia siliqua L. ), jest rośliną z rodziny bobowatych (Leguminosae), pochodzącą najprawdopodobniej z okolic Omanu. Chociaż karob rośnie także dziko, najważniejszymi terenami jego uprawy są obszary basenu Morza Śródziemnego. Największe plantacje karobu posiadają Włochy oraz Portugalia. Mimo że w Polsce nie jest jeszcze szeroko rozpowszechniony, jego produkcja na świecie wynosi ponad 300 tysięcy ton rocznie. Jedno drzewo obradza około 100–400 strąkami na rok. Drzewo szarańczyny osiąga nawet 15–18 m wysokości i charakteryzuje się rozbudowaną koroną, wiecznie zielonymi liśćmi oraz pękatą korą na pniu. Strąki stanowią owoce drzewa karobowego i osiągają one około 20–25 cm długości oraz około 2 cm szerokości, mają barwę brązową z odcieniami fioletu. Część niejadalną stanowią szaro-brązowe twarde ziarna ukryte we wnętrzu strąków. Twierdzi się, że pierwsze wzmianki o spożywaniu karobu można znaleźć już w Ewangelii według św. Mateusza. Ewangelista opisuje posiłek Jana Chrzciciela, który na Pustyni Judzkiej spożywał jedynie miód oraz szarańczę. Choć w tamtych czasach wymienione owady również stanowiły pożywienie, to jednak najprawdopodobniej ewangeliście chodziło nie o szarańczę, ale o szarańczyn. To wyjaśnia, skąd pochodzi inna nazwa ceratonii. Drzewo karobowe nazywane jest bowiem także drzewem chleba świętojańskiego, natomiast same strąki właśnie chlebem świętojańskim.
Rozpocząłeś czytanie artykułu PRO
Możesz zapoznać się z pierwszym rozdziałem. Aby przeczytać cały artykuł i odblokować pełną treść, przejdź do konta PRO.