Pasta from Legumes - Plant-Based Protein Source

W produkcji makaronów wykorzystuje się różne rośliny strączkowe, takie jak soczewica, soja, ciecierzyca i groch. Proces wytwarzania makaronów ze strączkowych roślin to ekstruzja, w wyniku której surowiec spożywczy poddawany jest wysokiemu ciśnieniu i temperaturze, aż do uzyskania stanu półpłynnego. Masa ta następnie jest kształtowana w formach, które nadają jej ostateczną postać, np. makaroników, penne czy spaghetti. Składnikiem głównym tych makaronów jest mąka strączkowa z ewentualną domieszką wody, dzięki czemu skład jest bardzo prosty. Makarony te charakteryzują się wysoką zawartością białka oraz błonnika, ponadto nie zawierają glutenu, co czyni je odpowiednimi dla osób z celiakią oraz innymi formami nietolerancji. Makarony te wykazują niski indeks (ok. 20) oraz ładunek (ok. 8) glikemiczny (I. Turco i wsp. 2019), co jest ważną informacją dla osób chorujących na cukrzycę bądź ze zdiagnozowaną insulinoopornością. Rośliny strączkowe są źródłem cennych mikroelementów, takich jak żelazo, wapń, cynk oraz magnez, a ich spożycie wiązane jest z poprawą parametrów profilu lipidowego (stężenie cholesterolu oraz trójglicerydów we krwi). Wszystkie te właściwości można odnaleźć również w makaronach przygotowywanych z wykorzystaniem roślin strączkowych.

Następująca tabela przedstawia zawartość składników odżywczych dwóch rodzajów makaronów strączkowych (z czerwonej soczewicy i zielonego grochu) oraz dwóch rodzajów makaronów pszennych (klasycznego i pełnoziarnistego). Dane odnoszą się do zawartości składników odżywczych w 100 g suchego produktu i nie uwzględniają składników mikro witamin i minerałów. Analiza została przeprowadzona na podstawie danych producentów badanych produktów.

Podczas porównywania cech kulinarnych makaronów tradycyjnych i roślinnych, należy zwrócić uwagę na kilka znaczących różnic. W zależności od użytego surowca, makarony roślinne mogą przybierać wiele kolorów (czerwony, zielony, czarny); mają także charakterystyczny, lekko orzechowy smak. Ich struktura jest mniej zwarta niż makaronów tradycyjnych, są mniej elastyczne oraz w niewielkim stopniu kleją się do siebie. Podczas gotowania pochłaniają mniejsze ilości wody (makaron pszenny zwiększa swoją objętość dwukrotnie, zaś makarony roślinne ok. 1,5 raza). Wymagają również krótszego gotowania (ok. 4 minut). Jeżeli chodzi o zastosowanie kulinarne, makarony roślinne mogą zastępować tradycyjny produkt w połączeniu z sosami (pomidorowym, koperkowym, szpinakowym), jako dodatek do gulaszów (mięsnych bądź roślinnych) czy w zapiekankach lub niektórych zupach. Warto pamiętać o ich charakterystycznym smaku, który może zdominować inne smaki i przez to wpłynąć na odbiór całej potrawy. Jeżeli nie istnieją przeciwwskazania, makaron roślinny warto włączyć do jadłospisu osób z cukrzycą oraz insulinoopornością. Jego dodatek pozwoli na obniżenie indeksu i ładunku glikemicznego dania, co pozytywnie wpłynie na wartości glikemii. Na talerzach wegetarian oraz wegan stanowić może źródło białka, które jest jednym z krytycznych składników w dietach roślinnych. W diecie bezglutenowej ilość produktów węglowodanowych bezpiecznych do stosowania jest ograniczona, z tego względu makaron roślinny jako naturalnie niezawierający glutenu może być spożywany w celu urozmaicenia jadłospisu (wiele oznaczonych jest symbolem przekreślonego kłosa). Niewielkie ilości makaronu roślinnego dopuszczalne są także w diecie zgodnej z protokołem LOW FODMAP, stosowanej często w zespole jelita drażliwego. Ponadto jako produkt o wysokiej wartości odżywczej może być wykorzystywany jako urozmaicenie w diecie tradycyjnej.

Makaron z cebuli jest towar, który charakteryzuje się stosunkowo niską ceną. Można go znaleźć w większości znanych sklepów internetowych oraz w hipermarketach. Ponadto, dostępna jest szeroka gama do zamówienia online. Cena oscyluje w granicach około 6 złotych za opakowanie zawierające 250 gramów produktu.