Zwinny jak capoeira-małpa!

Capoeira powstała ponad dwieście lat temu w Brazylii jako rezultat wysiłków czarnoskórych niewolników, którzy udoskonalali techniki ataku i obrony pod pozorem praktykowania tradycyjnych tańców ludowych. Ten styl okazał się bardzo skuteczny w obronie przed agresją uciskających, dzięki czemu capoeira stała się symbolem walki o wolność. Pomimo migracji i rozproszenia, capoeira dotarła do Europy, gdzie zdobyła ogromne uznanie. Niemniej jednak, niektórzy krytycy twierdzą, że zmiany w stylu i technikach szkodzą capoeirze, ale obserwując jej rozwój i ewolucję, trudno im się zgodzić.

Capoeira jest sztuką walki, która charakteryzuje się unikaniem uderzeń zamiast blokowania ich. Zawodnicy capoeiry zwinnością pokonują kopnięcia, bądź to poprzez prześlizgnięcie się pod nimi, bądź przez przeskoczenie nad nimi. Taka umiejętność jest tak trudna, że może zadziwić widzów. Zawodnicy, którzy opowiadają się za tą techniką, czynią capoeirę jedną z najmniej kontaktowych sztuk walki. Jednak co najbardziej zaskakujące jest to, że walka towarzyszy muzyce i śpiewowi. Podstawową pozycją, która nadaje walce taneczny charakter, jest ginga, która jest wyjściowym punktem dla kolejnych manewrów. Filary pojedynków w capoeirze to uniki, ale jeśli zawodnik postanowi zaatakować przeciwnika, może wyrządzić mu maksymalne obrażenia. Adepci tej sztuki walki wykorzystują całe swoje ciało. Uderzenie może być nawet wykonywane z piruetu. Capoeira jest pełna skoków, kopnięć, uników, obron i ciągłego ruchu. Istnieje wiele odmian tej brazylijskiej sztuki walki. Najbardziej brutalną z nich jest capoeira carioca, która uczy zadawania ciosów w oczy i kolana przeciwnika i nie zawiera muzyki ani śpiewu. W przeszłości była wykorzystywana przez gangi. Dziś najczęściej spotykana jest capoeira contemporanea, która czerpie z innych odmian i jest kompilacją najbardziej widowiskowych technik.

Korzyści i wady capoeiry zależą od oczekiwanych rezultatów osoby trenującej. Jeśli szuka ona sztuki walki o wysokim stopniu kontaktu, może być rozczarowana. Ten styl również nie będzie odpowiedni dla osób, które ćwiczą tylko po to, aby czuć się pewnie na ulicy. W takiej sytuacji sprawdzą się proste i skuteczne techniki krav magi lub muay thai. Jednakże zaletą jest niestandardowe połączenie dwóch pozornie sprzecznych zajęć: tańca i walki. Brazylijski styl jest w tym względzie niezrównany i na pewno przyciągnie wszystkich, którzy uwielbiają ruch i muzykę. Capoeira jest najbardziej radosną sztuką walki, która poprawia humor.

Instytucje kształcące w zakresie capoeiry nie są zbytnio odmienne od innych placówek edukacyjnych w dziedzinie sztuk walki, jeśli chodzi o schemat nauczania. Trenerzy specjalizujący się w capoeirze proponują uczestnikom rozległe ćwiczenia, których celem jest wzmocnienie ich siły i wytrzymałości. Programy kursów koncentrują się na nauczaniu uczniów poprawnej techniki wykonywania uderzeń i kopnięć.

Rzadko zdarza się, aby trening sztuk walki wpływał na życie erotyczne, ale tak się dzieje w przypadku capoeiry. Większość praktykujących przyznaje, że ta brazylijska sztuka walki pobudza zmysły, pomaga otworzyć się na własne ciało i rozwijać świadomość sensoryczną. Największą zaletą jest jednak zdobycie nieprzeciętnej zwinności. Trudność niektórych pozycji w capoeirze jest niespotykana w kickboxingu czy innych popularnych stylach. Praktycy capoeiry potrafią zręcznie przeskakiwać z rąk na nogi, co czasami przypomina zwinność małpy. Ich ruchy cechuje dynamika i płynność, a wysoka intensywność ćwiczeń przynosi znakomitą formę fizyczną i maksymalne spalanie kalorii. Ciało jest równomiernie wyrzeźbione, ponieważ podczas treningu pracują wszystkie grupy mięśniowe, a adeptowie zdobywają doskonałe poczucie rytmu i elegancję ruchów.