Walcz z użyciem czystej broni!

Rozważając sztuki walki przy użyciu broni białej, należy zwrócić uwagę na różnice między systemami tradycyjnymi a nowoczesnymi. Pierwsze pochodzą głównie z czasów rycerskich i są silnie związane z szeroko rozumianym kodeksem etycznym. Drugie często są wykorzystywane przez specjalne jednostki wojskowe i cechują się wyższym poziomem agresji. Warto rozpocząć od opisania klasycznego stylu walki przy użyciu broni białej. Na szczycie listy popularności znajduje się tutaj dyscyplina znana jako szermierka. W najszerszym sensie, oznacza ona sztukę posługiwania się bronią białą i jest dyscypliną olimpijską. Wyróżnia się trzy rodzaje szermierki, w zależności od rodzaju używanej broni: szabla, floret lub szpada. Ostatnia z nich jest najcięższa i kojarzy się z francuskimi żołnierzami gwardii z pierwszej połowy XVII wieku. Walka w tym stylu jest na tyle widowiskowa, że często organizuje się pokazy artystycznego szermierki. W szermierce obowiązują ścisłe zasady grzeczności wobec przeciwnika, a ich niestosowanie może prowadzić do kar, w tym utraty punktów podczas zawodów. Warto również wspomnieć o historycznym szermierce, które staje się coraz bardziej popularne. Jest ono powrotem do tradycji walki średniowiecznej, a uczniowie często startują w turniejach stylizowanych na ten okres, występując w pełnej zbroi i walcząc na miecze. W tej dyscyplinie sprzęt jest bardzo ciężki, dlatego pojedynek przebiega mniej płynnie i szybko niż w przypadku szermierki olimpijskiej, a bardziej powoli i ciężko. Warto również wspomnieć o sztukach walki pochodzących z Japonii, takich jak kendo, które wywodzą się z tradycji samurajów. W kendo naucza się nie tylko walki na miecze, ale także wartości etycznych.

Współczesne sztuki walki wykorzystujące broń białą nie formują dżentelmenów, lecz są w istocie bardziej przydatne w realnych sytuacjach zagrożenia. Umożliwiają skuteczną obronę w przypadku niespodziewanego ataku. Obecnie najczęściej spotykaną techniką w szkołach sztuk walki jest system ACT, czyli Armed Combat and Tactics. Ten system wywodzi się z Izraela i jest stosunkowo młody, powstał zaledwie dziesięć lat temu. Skupia się na użyciu noży oraz mieczy, a także uczy wykorzystywania innych przedmiotów podręcznych. Łączy w sobie techniki z całego świata: karate, boks i walkę wręcz. Zawodnicy opanowujący techniki ATC są w stanie zadawać przeciwnikowi bolesne ciosy i skutecznie odeprzeć atak nożem oraz inne zagrożenia. Broń biała nie ustępuje broni palnej, co potwierdza sztuka walki sambo. Ta technika wywodzi się z Rosji, a dokładniej z byłego ZSRR, i została opracowana na potrzeby Armii Czerwonej. Podobnie jak ATC, łączy w sobie najlepsze elementy innych systemów. W sambo można rozpoznać wiele ruchów znanych z judo i zapasów, a głównym celem tej dyscypliny jest walka wręcz. Użycie noża uczy militarna odmiana sambo - sambo combat. Techniki te obejmują wiele duszeń, powalania przeciwnika oraz walk na ziemi. Sambo pozostaje do dziś ważnym elementem szkolenia rosyjskich żołnierzy.

Ten opis ma na celu zapewnienie wszystkim, którzy obawiają się ćwiczeń z nożem w ręku, że nie ma powodu do niepokoju. W trakcie treningów wykorzystywane są całkowicie bezpieczne, plastikowe atrapy, które nie powodują żadnych obrażeń. Należy jednak pamiętać, że uderzenie, nawet imitacją maczety, może być bolesne. Lekcje walki bronią białą wymagają pełnego skupienia i koncentracji. Przydatne są szybkie refleksy i inteligencja ruchowa. W tradycyjnych treningach fechtunku obowiązuje specjalny strój, który służy nie tylko celom formalnym, ale także zapewnia ochronę przed ewentualnymi obrażeniami. W przypadku sambo oraz ATC uczniowie na treningach przywdziewają standardowe ubrania sportowe i ćwiczą bez obuwia. Wszystkie rzuty wykonywane są na matach, dzięki czemu nie ma ryzyka poważnych kontuzji. Nie oznacza to jednak, że nie zdarzają się one wcale. Sambo i ATC są dyscyplinami silnie kontaktowymi. Jak przebiega samo szkolenie? Na początku odbywa się kilkuminutowa rozgrzewka, która przygotowuje ciało do ćwiczeń. Następnie instruktor może polecić uczestnikom wykonywanie ćwiczeń rozwijających siłę i wytrzymałość, takich jak pompki czy podciągnięcia na drążku. W następnej części treningu trener pokazuje techniki zadawania ciosów nożem i sposobów ich unikania. Prezentacje odbywają się zwykle w parach z jednym z uczniów. Następnie uczestnicy powtarzają prezentowane ruchy w parach. Trening trwa zwykle około godziny.