Osteogeneza niedoskonała: objawy kliniczne, czynniki etiologiczne oraz współczesne strategie terapeutyczne

Choć czasami wydawać nam się może, że z naszym organizmem jest wszystko w porządku to osteoporoza jest schorzeniem, którego początki są niemal niezauważalne.. Nie towarzyszy mu ból, ani żadne szczególne zewnętrzne objawy, które mogłyby stać się sygnałem ostrzegawczym do tego, by zacząć działać.. Jej przebieg objawia się postępującym zmniejszaniem się gęstości masy kości.. Zjawisko to nazywano dawniej zrzeszotnieniem kości.. Można również śmiało mówić o obniżonej ich mineralizacji.. Cierpiący na nią zaczynają odczuwać bóle kości długich pod wpływem wszelakich obciążeń, towarzyszy temu również ból kręgosłupa.. Momentem przełomowym stają się coraz częstsze złamania na skutek tego, że kości są słabe i podatne na wszelkie urazy.. Mamy wtedy do czynienia z zaawansowanym stopniem osteoporozy.. Ponadto osteoporoza może być klasyfikowana jako: miejscowa – schorzenie dotyka niektóre okolice układu kostnego, uogólniona – wyróżnia się tutaj typ I (pomenopauzalny) związany z niedoborem estrogenów oraz w konsekwencji utratą kości gąbczastej.. Natomiast typ II (w wieku podeszłym) powstający na skutek niedoboru wapnia związany z jego upośledzonym wchłanianiem z jelit i nerek, zmniejszeniem poziomu witaminy D, testosteronu.. Ważne CIEKAWOSTKA: słowo osteoporoza wywodzi się z języka greckiego, gdzie ‘osteon’ znaczy kość oraz języka łacińskiego – ‘porus’, czyli dziura, ubytek.

Jak w przypadku każdej choroby istnieją pewne charakterystyczne czynniki, które są przyczyną jej rozwoju lub wyznacznikiem jej początków.. Przede wszystkim dotykać ona będzie osób w podeszłym wieku, szczególnie kobiet przechodzących klimakterium.. Zaobserwowano również, że znacznie częściej cierpią na nią kobiety, rzadziej mężczyźni.. Choć osteoporoza to choroba osób w podeszłym wieku to ‘pracujemy’ na nią całe życie.. Nie bez znaczenia na jej rozwój będzie miała wpływ zmiana stylu życia oraz sposobu odżywiania się, a także ograniczenie aktywności fizycznej.. Innymi uwarunkowaniami mogą być choroby genetyczne, przyjmowanie niektórych leków, długotrwałe unieruchomienie.. Łatwo więc zauważyć, że schorzenie to nie posiada jednego głównego czynnika powodującego jego występowanie, lecz niekiedy może to być złożony problem i pewne predyspozycje organizmu, indywidualne u każdego człowieka.

Z racji tego, że w głównej mierze sami mamy wpływ na styl życia jaki prowadzimy, możemy mieć również kontrolę nad postępowaniem i rozwojem osteoporozy.. Pamiętajmy o prowadzeniu zdrowego trybu życia: m.. in. O codziennej dawce ruchu, diecie pełnej produktów zawierających białko, wapń, a także o suplementacji witaminy D.. Stosowanie odpowiedniej diety może skutecznie zapobiec jej rozwojowi.. Tak więc sama profilaktyka odgrywa tu główne znaczenie.. Można więc stwierdzić, że czasami sami doprowadzamy do jej rozwoju.. Natomiast dzięki rozwojowi medycyny można łatwo i szybko zdiagnozować tę chorobę u każdego.. Jak wiadomo – im szybciej się ją wykryje, tym mniejsze konsekwencje będzie to miało w przyszłości.. Zalecane więc jest regularne wykonywanie badania gęstości kości, czyli densytometrii kostnej.. Badanie to jest zupełnie bezbolesne, pozwala szybko i dokładnie kontrolować stan kośćca.. Trwa ono około kilkunastu minut, a wyniki, z którymi udajemy się do specjalisty, dostajemy w postaci wydruku komputerowego.. Ważne jest również to, aby podczas samego badania nie wykonywać żadnych ruchów, co pozwoli na otrzymanie dokładnych wyników.. Z racji tego, iż osteoporoza stała się problemem powszechnie występującym u ludzi na całym świecie 24 czerwca obchodzony jest Światowy Dzień Chorych na Osteoporozę.. Nie należy się jednak stresować, że dotknie ona każdego z nas, dlatego pamiętajmy o odpowiednim dbaniu o własne zdrowe bo nikt inny za nas tego nie zrobi lepiej.