Jak nie ulec zimie - porady dietetyczne

Fermentacja jest jedną ze starych metod konserwacji żywności. Proces fermentacji nie tylko wydłuża żywotność produktów, ale przede wszystkim nadaje im wiele cech zdrowotnych. Fermentacja zachodzi samoistnie dzięki działaniu bakterii, które występują naturalnie w produktach spożywczych. Mikroorganizmy przekształcają zawarty w produktach cukier na kwas mlekowy, co sprawia, że produkt staje się kwaśny. Srodowisko kwaśne zapobiega rozwojowi niepożądanych bakterii oraz stabilizuje witaminy C, A i E. Wszystkie te witaminy są mocnymi antyoksydantami, co oznacza, że działają przeciwzapalnie w organizmie. Witamina A wzmacnia układ odpornościowy, zapobiega infekcjom oraz pomaga zwalczyć bakterie i wirusy. Witamina C także wspiera odporność oraz zmniejsza podatność na infekcje wirusowe i bakteryjne. Produkty fermentowane zawierają żywe bakterie kwasu mlekowego, które mogą pomagać w funkcjonowaniu układu odpornościowego, poprawiać wchłanianie składników odżywczych oraz procesy trawienne. Ponadto bakterie te produkują różnego rodzaju substancje, które korzystnie wpływają na układ sercowo-naczyniowy. Produkty fermentowane wykazują działanie przeciwutleniające, przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze. Stanowią świetny element diety osób z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej. Zawierają bowiem mniej cukru niż ich świeże odpowiedniki. Ponadto produkty fermentowane wpływają pozytywnie na samopoczucie człowieka. Modulują mikrobiom jelitowy, który stymuluje pracę mózgu, a co za tym idzie – wspiera zdrowie psychiczne.

Cebula to warzywo o właściwościach wspierających zdrowie, postrzegane jako naturalny antybiotyk. Jest źródłem wielu specyficznych składników roślinnych, takich jak kwercetyna i kemferol, które mają pozytywny wpływ na zdrowie człowieka. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo, a także łagodzi objawy przeziębienia. Ponadto chroni komórki wątroby, narządu odpowiedzialnego za oczyszczanie organizmu z różnego rodzaju toksyn i szkodliwych substancji.

Korzeń chrzanu posiada właściwości przeciwzapalne, bakteriobójcze, grzybobójcze i przeciwpasożytnicze, jednocześnie pobudzając system immunologiczny i ogrzewając organizm. W połączeniu z miodem, korzeń chrzanu wspiera walkę z grypą. Jest naturalnym antybiotykiem, podobnie jak cebula, bardzo skutecznym w przypadku infekcji dróg oddechowych górnych.

Czosnek to kolejna naturalna substancja o właściwościach antybiotycznych, która zawiera dużą ilość związków aktywnych biologicznie, np. alicynę i allinę. Działa on stymulująco na krążenie i wykazuje właściwości przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne oraz przeciwgrzybicze. Ważne jest to, że czosnek wykazuje skuteczność nawet w niskich koncentracjach, porównywalnych z antybiotykoopornymi szczepami. Aby czosnek mógł działać jako antybiotyk, powinien być odpowiednio przygotowany. Przed spożyciem należy zmiażdżyć lub posiekać ząbki czosnku i odczekać kilka minut.

Korzeń imbiru zawiera liczne składniki biologicznie aktywne, które pozytywnie wpływają na organizm ludzki. Imbir wykazuje działanie przeciwwirusowe, przeciwbakteryjne, przeciwzapalne oraz przeciwgorączkowe. Ponadto, doskonale ogrzewa, dlatego zaleca się jego używanie w przypadku infekcji górnych dróg oddechowych, kataru oraz zapalenia oskrzeli. Zalecane jest korzystanie ze świeżego korzenia imbiru, gdyż jest on bardziej skuteczny zarówno w zapobieganiu, jak i leczeniu chorób niż w przypadku imbiru suszonego.

Uznawane były już od starożytności właściwości zdrowotne miodu. Każdy rodzaj miodu wykazuje indywidualny skład i odmienne cechy. Miód demonstruje działanie przeciwbakteryjne, które jest wspomagane przez zawarte w miodzie flawonoidy, takie jak kemferol lub kwercetyna. Kluczową rolę odgrywa również obecność bakterii kwasu mlekowego, takich jak Lactobacillus i Bifidobacterium. Największą aktywność antybakteryjną wykazuje nowozelandzki miód manuka. Miód zawiera nie tylko żywe kultury bakterii, ale również prebiotyki, które odżywiają bakterie jelitowe i pobudzają ich wzrost. W celu uzyskania optymalnego wpływu na organizm człowieka, miód powinien być spożywany nieskanalizowany lub rozpuszczony w dowolnym płynie o temperaturze nie przekraczającej 40°C. Niestety, powyżej tej temperatury traci swoje cenne właściwości.