Choroba zwana Osgood-Schlattera

The term alludes to a non-septic inflammation of the tibial tuberosity. Osgood-Schlatter disease is part of a vast array of conditions termed as sterile bone necrosis. The ailment is predominantly identified in young boys who are yet to complete their bone growth. The inflammation of the tibial tuberosity can be either asymmetrical (one-sided) or bilateral (encompassing both lower limbs). The duration of the disease is closely linked to the type of pathology the bone is grappling with, typically spanning from several months to multiple years. The classification distinguishes three primary forms of the disease: - type I - entails internal harm to the ossification nucleus while preserving the continuity of joint cartilage; - type II - pertains to internal harm to the ossification nucleus coinciding with a fracture of the cartilage beyond the ligament attachment area; - type III - internal harm to the ossification nucleus is accompanied by a fracture of the cartilage within the ligament attachment area.

Nie jest w pełni zrozumiała przyczyna aseptycznego stanu zapalnego guza kości piszczelowej. Jedną z najczęściej zakładanych przyczyn jest awulsja guza kości piszczelowej. Awulsja jest zdefiniowana jako zniszczenie struktury kostnej spowodowane nadmiernym obciążeniem określonej części ciała. Trudno zaprzeczyć tej teorii, gdy okazuje się, że najczęściej dotkniętymi osobami są młodzi chłopcy. Jednak choroba dotyka również innych grup, w tym intensywnie trenujących sportowców w lekkoatletyce i piłce nożnej, a także baletu, gimnastyki, koszykówki, łyżwiarstwa figurowego i siatkówki. Uważa się, że każda dyscyplina, w której występuje prostowanie stawu kolanowego powyżej 40°, może przyczynić się do rozwoju choroby Osgooda-Schlattera. Inne potencjalne przyczyny stanu zapalnego guza kości piszczelowej to procesy degeneracyjne w więzadle rzepki, infekcje i urazy układu mięśniowo-szkieletowego.

Osgooda-Schlattera choroba nie jest trudna do wykrycia, jednak dla dokładnej diagnozy zaleca się wykonanie RTG, które pozwoli na potwierdzenie jej obecności. Dlaczego wykrycie nie jest trudne? Kliniczny obraz choroby jest w dużej mierze widoczny na podstawie szeregu objawów, w tym: – intensywny ból w okolicy tendonu kości udowej i stawu kolanowego, nasilający się podczas wysiłku fizycznego, takiego jak bieganie, skakanie, dłuższa wędrówka, ale także podczas normalnych czynności, takich jak klęczenie czy wyprostowywanie kolana; – niepokojąca napięć w mięśniach ud, zwłaszcza mięśnia czworogłowego; – ból podczas ucisku na tendon; – obrzęk i zaczerwienienie w okolicy tendonu; – podwyższona temperatura w miejscu, w którym występuje choroba.

Kluczowymi elementami procedury terapeutycznej są ograniczenie ruchu ciała i przerwa w regularnych treningach. Ruch oraz fizyczne wysiłki mogą prowadzić do występowania dolegliwości bólowych, co skutkuje pogorszeniem stanu zdrowia. Ograniczenie ruchu może być osiągnięte samodzielnie (czyli przez powstrzymanie się od aktywności fizycznej) lub przy użyciu ortopedycznych narzędzi. Może to być bandaż do wzmocnienia, orteza lub nawet gipsowa opaska. Zaleca się fizjoterapię w celu złagodzenia bólu. W tym celu wykorzystuje się rozciąganie mięśnia czworogłowego uda, co zwiększa stabilizację zmodyfikowanego patologicznie stawu kolanowego. Dodatkowo, warte jest wziąć pod uwagę fizykoterapię, która obejmuje zabiegi z wykorzystaniem lodu, ultradźwięków lub jonoforezy. Ostatnia metoda pozwala na bezpośrednie wprowadzenie do organizmu środków przeciwbólowych przy użyciu prądu stałego.