Szpon diabła – poznaj jego właściwości

Szpon diabła, inaczej zwany diabelskim pazurem, jest w rzeczywistości jednym z gatunków hakorośli rozesłanej, rośliny płożącej się, której siedliskiem są głównie tereny Afryki Południowej. Wymiary szponu diabła mogą osiągać do 50 centymetrów wysokości i długości wynoszącej około 1,5 metra. Właściwości zdrowotne hakorośli oraz jej korzeń są znane od bardzo dawna. Mieszkańcy tych terenów wykorzystują przekwitnięte rośliny, z których najcenniejszą częścią jest korzeń. Z niego natomiast uzyskuje się proszek stanowiący podstawę do późniejszego przygotowania suchych lub płynnych ekstraktów. Suplementy diety, które zawierają szpon diabła, są najczęściej sprzedawane w postaci kapsułek, tabletek, balsamów, maści, kremów czy też leczniczych nalewek opartych na korzeniu hakorośli.

Właściwości prozdrowotne czarciego pazura (szponu diabła) są ściśle powiązane z unikalnym składem biochemicznym tej afrykańskiej rośliny. Kluczową rolę odgrywają glikozydy irydoidowe, należące do grupy monoterpenów, z których najważniejszym związkiem aktywnym jest harpagozyd. Irydoidy odpowiadają przede wszystkim za silne działanie przeciwbólowe, przeciwreumatyczne oraz hamujące stany zapalne w obrębie stawów i mięśni. Drugą grupę stanowią kwasy fenolowe (m.in. kwas cynamonowy, chlorogenowy i kawowy), które wspomagają wydzielanie żółci i wykazują właściwości przeciwskurczowe. Kwas chlorogenowy wpływa także na układ nerwowy poprzez modulację kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), ułatwiając rozluźnienie mięśni i redukując napięcie. W surowcu obecne są również flawonoidy (takie jak luteolina i kemferol), które jako silne przeciwutleniacze neutralizują wolne rodniki, hamują enzymy prozapalne (cyklooksygenazę i lipooksygenazę) oraz uszczelniają ściany naczyń krwionośnych, wykazując działanie przeciwobrzękowe. Dopełnieniem składu są fitosterole, głównie beta-sitosterol i stigmasterol, które wspierają prawidłowy profil lipidowy i wykazują synergiczne działanie przeciwzapalne.

Nie można przeoczyć licznych korzyści, które przynosi systematyczne stosowanie diabelskiego pazura. Niemniej jednak, tak samo jak w przypadku większości suplementów diety, ten środek nie jest zalecany dla wszystkich. Kto więc powinien zachować ostrożność lub powstrzymać się od stosowania tego roślinnego suplementu? W szczególności osoby, które mają problemy z układem pokarmowym. Głównie chodzi tu o żołądek i dwunastnicę, które stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania tego suplementu. Pacjenci, którzy są w trakcie leczenia farmakologicznego, powinni również zachować szczególną ostrożność. Należy bowiem pamiętać, że diabelski pazur może nasilać działanie niektórych leków. W szczególności osoby cierpiące na choroby serca, które stosują leki antyarytmiczne i przeciwnadciśnieniowe, powinny zachować szczególną ostrożność. Diabelski pazur nie jest również zalecany dla diabetyków oraz kobiet w ciąży i karmiących, ponieważ nie przeprowadzono wystarczających badań, aby potwierdzić jego bezpieczeństwo dla tych grup pacjentów.

Mimo że czarcie kopyto jest dostępne w sprzedaży w aptekach, punktach medyczno-zielarskich i sklepach z suplementami od pewnego czasu, warto przeanalizować sposób, w jaki środowisko naukowe postrzega wykorzystanie tego suplementu w terapii. Pierwsze badania rozpoczęły się w 2007 roku, kiedy grupa naukowców z Wielkiej Brytanii postanowiła przetestować skuteczność kopyta diabła w leczeniu osteoartrozy. Eksperyment przeprowadzono na grupie 259 pacjentów, których poddano badaniom przy użyciu skali WOMAC, analiz krwi, próbek wątrobowych i kwestionariusza jakości życia SF-12. W przypadku ponad 60% uczestników stwierdzono znaczące zmniejszenie objawów bólowych, które obejmowały wszystkie stawy - od nadgarstków i stóp po kręgosłup.

Dalsze badania przeprowadzone w 2014 r. potwierdzają wcześniejsze odkrycia. W tym przypadku grupa 42 osób, podzielona na dwie mniejsze grupy w zależności od nasilenia bólu (ostry i przewlekły), wykorzystała kombinację imbiru z innymi naturalnymi suplementami diety. Żółtak był stosowany w połączeniu z bromelainą i długą owocą owsianą, znaną także jako. Tę przygotowaną mieszankę w dawce 650 mg podawano chorym z ostrym dyskomfortem trzy razy dziennie. Z kolei druga grupa korzystała jedynie z dwóch dawek. Po 60 dniach okazało się, że zarejestrowany spadek objawów bólu był o około 30% mniejszy niż w pierwotnym badaniu przy użyciu skali analogowej (VAS).