Rodzaje drobnoziarnistych zbóż

Kuskus z bulguru to drobna kasza o jasnożółtych ziarnach, powstająca z pszenicy durum, która po oczyszczeniu i ugotowaniu na parze jest polerowana. Dawniej traktowana jako odpad przemiału pszenicy, obecnie wykorzystywana dzięki procesowi granulacji mąki, który czyni ją bardziej podobną do makaronu niż do kaszy. Kuskus z bulguru jest najlepszym źródłem białka i węglowodanów spośród wszystkich kasz, zawiera jednak mało błonnika i niewiele tłuszczu. Kasza ta jest łatwo przyswajalna przez organizm, dlatego może być spożywana przez osoby cierpiące na schorzenia przewodu pokarmowego. Zalecana jest także osobom starszym i dzieciom. Kuskus z bulguru zawiera gluten, więc nie nadaje się do spożycia przez osoby cierpiące na celiakię. Warto również wspomnieć, że ze względu na wysoki indeks glikemiczny, ta kasza nie jest zalecana dla osób chorujących na cukrzycę czy insulinooporność. Kuskus z bulguru jest bardzo łatwy w przygotowaniu - porcję kaszy należy zalać osolonym wrzątkiem w ilości wystarczającej do przykrycia. Przed zalaniem wodą można doprawić kaszę ziołami lub przyprawami, aby nadać jej pożądany smak. Następnie należy przykryć i zostawić na ok. 5 minut, aż napęcznieje.

Kasza manna to produkt powstający podczas przetwarzania pszenicy na mąkę, charakteryzujący się kolorem białym oraz bardzo małymi rozmiarami. Oprócz zwykłej kaszy manny dostępna jest również jej odmiana przygotowywana w szybkim tempie, która wymaga krótszego czasu gotowania. W sklepach można także nabyć mannę rzadką, zawierającą większą ilość błonnika i składników mineralnych. Kasza manna jest powszechnie stosowana w przypadku problemów z układem pokarmowym, ponieważ nie zawiera błonnika i jest łatwo przyswajalna. Stanowi ona także pierwszą kaszę zawierającą gluten wprowadzaną do jadłospisu niemowląt między 5. a 6. miesiącem życia. Z uwagi na małe rozdrobnienie i brak błonnika nie jest zalecana osobom przebywającym na diecie odchudzającej. Właściwości zapierające kaszy manny mogą być jednak przydatne w przypadku biegunki, ponieważ zmniejszają jej nasilenie. Podobnie jak w przypadku kaszy kuskus, manna kasza wykazuje wysoki indeks glikemiczny i nie jest zalecana osobom cierpiącym na cukrzycę. Z powodu zawartości glutenu nie powinna być również spożywana przez osoby z celiakią oraz chorujące na zaparcia i hemoroidy.

Jest to produkt pozyskany przez usunięcie i rozdrobnienie ziaren kukurydzy. Ma on żółty kolor i drobną strukturę ziaren. W różnych regionach świata wykorzystywany jest do przygotowania dani tradycyjnych. W Polsce głównie znajduje on zastosowanie w przygotowaniu kaszek dla niemowląt i osób nie tolerujących glutenu, ponieważ nie zawiera go w swoim składzie. Dlatego też jest pierwszym bezglutenowym produktem wprowadzanym do diety małych dzieci po ukończeniu 4 miesięcy życia. Wykorzystuje się go również do produkcji chleba, bułek, ciast i placków. Mielona kukurydza jest także źródłem luteiny, która neutralizuje wolne rodniki odpowiedzialne za pogorszenie widzenia. Posiada niewielką ilość błonnika pokarmowego, co sprawia, że może być stosowana w dietach ubogobłonnikowych przez osoby, które nie powinny obciążać przewodu pokarmowego. Aby ugotować mieloną kukurydzę, należy ją zalać mlekiem lub wodą w proporcji 1:2,5, a następnie gotować przez około 15-20 minut, mieszając okresowo. Nie jest zalecana dla osób dążących do zmniejszenia masy ciała i chorych na cukrzycę.

Kasza owsiana to produkt najwyższej jakości, powstający z ziaren owsa. W Polsce częściej spożywamy je w formie płatków, jednak ta kasza jest bardziej odżywczą opcją, zawierającą więcej błonnika i składników mineralnych, dzięki mniejszej obróbce technologicznej. Kasza owsiana jest idealnym źródłem beta-glukanów, rozpuszczalnej frakcji błonnika. Beta-glukany zapewniają poczucie nasycenia po posiłku, mają działanie ochronne na przewód pokarmowy, przyczyniają się do obniżenia poziomu cholesterolu we krwi i są pożywką dla korzystnej mikroflory przewodu pokarmowego. Ponadto poprawiają wchłanianie wapnia, magnezu, żelaza, miedzi i cynku. Kasza owsiana zawiera dużo białka o wysokiej wartości odżywczej. Jest również źródłem żelaza, cynku, wapnia, magnezu, witamin E, B1, B2 i kwasu foliowego. W tłuszczach zawartych w owsie obecne są związki polifenolowe, które wykazują działanie antyoksydacyjne, takie jak poprawa pracy serca, zapobieganie chronicznym zapaleniom czy chorobom nowotworowym. Ze względu na zawarty w produktach owsianych gluten, kaszę tę powinny unikać osoby chore na celiakię. Kasza owsiana gotuje się w proporcji 1:4. Przed gotowaniem należy ją wypłukać, następnie wsypać do gotującej się wody lub mleka. Gotować 20-30 minut, po tym czasie odcedzić.