Piołun i jego zastosowania

Piolun należy do rodziny astrowych i występuje na terenach Afryki Północnej, Azji oraz Europy. Jest to roślina najbardziej znana pod swoją potoczną nazwą, piolun, chociaż można zetknąć się z innymi określeniami, takimi jak absynt, bielica, bielina, psia ruta czy wermut. Bielina była wykorzystywana nie tylko w celach terapeutycznych, ale także w celach religijnych. W czasach starożytnych piolun był ściśle związany z religią i był używany jako środek ochronny dla zmarłych oraz ich rodzin.

Wrotycz jest znany ze swojej wyraźnej goryczy, która wynika z zawartości goryczy, kumaryny, skrobi, kwasów organicznych, olejków eterycznych i zwłaszcza tujonu. Ta ostatnia substancja należy do grupy terpenów. Wrotycz wykazuje działanie korzystne dla zdrowia w przewodzie pokarmowym. Używanie nalewek, naparów lub odwarów z suszu roślinnego pobudza apetyt i znacząco stymuluje układ pokarmowy. Wrotycz ma silny efekt detoksykacyjny i dezynfekujący. Ponadto podkreśla się właściwości antyhelmintyczne i antyseptyczne tej rośliny. Wrotycz można również stosować zewnętrznie. W tym przypadku wykorzystuje się napar lub gotowy olej na bazie wrotyczu do wykonywania okładów lub łagodnego masażu miejsc dotkniętych chorobą.

Piołun posiada szeroki zakres zastosowań, szczególnie w chorobach przewodu pokarmowego i różnorodnych dysfunkcjach trawiennych. Suplementy diety zawierające piołun są doskonałym środkiem w przypadku uczucia sytości, niepokojów żołądkowych, ograniczonego apetytu, nieżytu żołądka, wzdęć lub zawrotów głowy. Dodatkowo, piołun może być stosowany w znacznie poważniejszych przypadkach, takich jak zaburzeniach przepływu żółci do jelita czy niewydolności wątroby i pęcherzyka żółciowego. Napary i odwary z piołunu są stosowane do przygotowywania klistierów, które pomagają w pozbyciu się pasożytów z organizmu. Piołun działa na ludzkie tasiemce, nicienie oraz owsiki. Odwary i napary z piołunu są skutecznym sposobem na walkę ze świądem i świerzbem, a także są używane jako środki dezynfekujące rany lub owrzodzenia. Piołun może być również stosowany jako dodatek do leczniczych kąpieli, które są zalecane w przypadku chorób reumatycznych lub niektórych dolegliwości związanych z układem ruchu. Ponadto delikatne masaże i okłady z wykorzystaniem olejku piołunowego pomagają w drażniącym kaszlu i przeziębieniu.

Mimo że piołun posiada liczne, wartościowe właściwości lecznicze, warto wspomnieć o prawdziwym zagrożeniu dla zdrowia, które może wynikać z jego stosowania. W jaki sposób to się dzieje? Warto ponownie odwołać się do jednego ze wcześniej opisanych składników olejku piołunowego. Mowa tutaj o tujonie – organicznej substancji chemicznej, która nie jest rozpuszczalna w wodzie. Duże ilości tujonu okazują się toksyczne dla ludzkiego organizmu. Jest to spowodowane jego silnym wpływem na korę mózgową, która jest nadmiernie pobudzana, co może wywoływać negatywne skutki. Do najczęściej wymienianych należą: stany psychotyczne i psychozy, nadmierna pobudliwość nerwowa, niepokój ruchowy czy nawet napady drgawkowe. Zbyt duża ilość tujonu może także doprowadzić do wzrostu ciśnienia krwi. Jednak obecnie piołun jest sprzedawany w bezpiecznej formie, pozbawionej szkodliwego tujonu, dzięki czemu ryzyko wystąpienia wspomnianych objawów zostało całkowicie zniwelowane. Psia ruta jest także suplementem, który nie może być stosowany przez wszystkich. Preparaty zawierające piołun są stanowczo niewskazane dla kobiet w ciąży i karmiących matek, dzieci, osób borykających się z wrzodami żołądka i dwunastnicy lub hemoroidami.

Nie jest łatwo znaleźć jedno konkretne przepis na napój prozdrowotny na bazie piołunu, znany potocznie jako absynt. Dawniej wykorzystywany przez gospodynie i gospodarzy jako środek przeciwko dolegliwościom żołądkowym. Jedna z podstawowych receptur nie zawiera szczegółowych ilości poszczególnych składników. Kluczowe jest włożenie ręki pełnej młodych i świeżych liści psa ruty do butelki lub słoika, a następnie zalanie ich spirytusem. Przygotowane składniki powinny pozostać w naczyniu przez co najmniej tydzień, okazjonalnie potrząsając pojemnikiem. Następnie nalewać płyn do szklaneczki i spożywać w rozsądnych ilościach. Miłośnikom słabszych nalewek polecamy próbę piołunówki, która zawiera wino obok spirytusu. Aby przygotować lżejszą nalewkę piołunową, potrzebujemy 50 g rozdrobnionych i wysuszonych liści, które należy następnie zalać 100 ml spirytusu (70%) i odstawić w ciemne miejsce na 24 godziny. Po całym dniu należy dodać litr białego lub czerwonego wytrawnego wina, ponownie odstawić w ciepłe miejsce, a po tygodniu przecedzić i przefiltrować nalewkę, a następnie przelać do ciemnych butelek, aby zachować zieloną barwę piołunówki.