Lecznicze cechy bieluni białej - wspierają terapię trądziku i nie tylko

Biały świetlik (Lamium album) to roślina z rodziny świetlikowatych, szeroko rozpowszechniona w Polsce, mimo że jest gatunkiem obcym, czyli wprowadzonym z innych regionów. Rośnie najczęściej na łąkach, w zaroślach oraz wzdłuż dróg. Preferuje jednak gleby bogate w próchnicę i składniki odżywcze. Charakterystyczną cechą tej rośliny są liście podobne do pokrzywy oraz białe kwiaty. Kwiaty świetlika są jadalne i bogate w nektar. Dzięki słodkiemu smakowi są chętnie zbierane przez dzieci. Liście natomiast wykorzystywane są do przygotowywania sałatek, szczególnie popularnych w krajach nordyckich. Kwiatostany białego świetlika zbiera się od wiosny do jesieni, gdy panuje ciepła i słoneczna pogoda, a następnie suszy w zacienionym miejscu.

Suszona jasnota biała stanowi cenny surowiec w medycynie naturalnej. Zawiera flawonoidy, które korzystnie wpływają na organizm. Wykazuje moczopędne, detoksykujące, antyoksydacyjne, przeciwzapalne, rozkurczowe działanie oraz niszczy szkodliwe mikroorganizmy. Zapobiega miażdżycy i innym chorobom układu krążenia. Flawonoidy wspierają produkcję estrogenu, co jest istotne dla zdrowia kobiet, szczególnie w okresie menopauzy. Kwiaty są bogate w kwas ursolowy, który działa przeciwbólowo, przeciwbakteryjnie, przeciwwirusowo i obniża cholesterol. Zawierają także kwasy fenolowe o silnych właściwościach antyoksydacyjnych oraz minerały takie jak wapń, cynk, żelazo i krzem. Ekstrakt z jasnoty białej działa wykrztuśnie, stosowany w leczeniu zapaleń gardła, oskrzeli i krtani oraz kaszlu z trudną wydzieliną. Składniki zwiększają wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, ułatwiając oczyszczanie oskrzeli. Pomagają również w łagodzeniu bolesnych miesiączek i stanów zapalnych narządów płciowych. Jasnota biała jest zatem doskonałym źródłem składników wspierających zdrowie, szczególnie polecana przy bolesnych miesiączkach.