Etapowa intensyfikacja w treningu siły

Każdy sportowiec pragnie maksymalizować swoje wyniki. Proces wzmacniania fazowego służy temu celowi. Polega on na rozróżnieniu w procesie treningowym fazy przygotowawczej, fazy konkursowej oraz fazy przejściowej. Każda z tych faz dzieli się jeszcze na mniejsze okresy. Koncepcja tego działania polega na tym, że wcześniej wykonana faza aktywności ułatwia wykonanie i osiągnięcie celów fazy następującej po niej. W treningu siły mięśniowej wzmocnienie oznacza, że faza przygotowania ogólnego (pracy nad siłą ogólną) ułatwia rozwój zawodnika w fazie przygotowania specjalnego (pracy nad siłą specjalną). Ta z kolei staje się wskaźnikiem powodzenia w okresie startowym. Także faza przejściowa, poprzez zmniejszenie obciążeń, skupienie się na regeneracji biologicznej organizmu i odpoczynku, staje się procedurą „ładującą baterie" dla następnej fazy przygotowania ogólnego. W ten sposób zamyka się cykl wzmacniania fazowego. Każda z faz treningu charakteryzuje się wykorzystaniem różnych metod w celu rozwoju określonej cechy, w tym siły.

Trójbój siłowy jest dyscypliną sportową, której celem jest osiągnięcie najwyższego poziomu siły mięśniowej w trzech konkurencjach: przysiad ze sztangą na barkach, wyciskanie sztangi w pozycji leżącej oraz martwy ciąg. Sezon treningowy zawodnika trójboju siłowego rozpoczyna się od metody wstępnej adaptacji mięśniowej i obwodowej, polegającej na trenowaniu z relatywnie niskimi ciężarami i dużą liczbą powtórzeń podnoszenia ciężarów w ćwiczeniu. W ten sposób przygotowuje on układ ruchu, ścięgna, więzadła oraz mięśnie do pracy z większymi obciążeniami, wykonując wiele różnorodnych ćwiczeń i budując odpowiednie wzorce ruchowe oraz technikę wykonania ćwiczeń. W późniejszych fazach treningu, zawodnik przechodzi do fazy budowania masy mięśniowej, wykorzystując metodę kulturystyczną. Dzięki poprzedniej fazie treningu jego układ ruchu jest przygotowany do większych obciążeń. Następnie następuje stopniowe zwiększanie obciążeń przy zachowaniu odpowiednio długich przerw wypoczynkowych, co pozwala na osiągnięcie większej adaptacji układu nerwowego w kierunku odpowiedniego pobudzania mięśni oraz zwiększenia przekroju poprzecznego mięśni, co jest warunkiem uzyskania większych wartości siły maksymalnej. W kolejnej fazie, zawodnik koncentruje się na pracy nad siłą mięśniową, wchodząc w okres przygotowania specjalnego i pracując nad siłą maksymalną, która bezpośrednio wykorzystuje w zawodach trójboju. Stosowane obciążenie jest maksymalne lub prawie maksymalne, co prowadzi do większej synchronizacji pracy mięśniowej, koordynacji śródmięśniowej i międzymięśniowej oraz zwiększenia ilości włókien szybkokurczliwych zaangażowanych w skurcz, co prowadzi do zwiększenia siły maksymalnej. Jeśli po uzyskaniu pewnego poziomu siły maksymalnej postęp wyników zatrzyma się, zawodnik może wprowadzić kilkutygodniową fazę treningu siły, w której zmniejsza obciążenia, ale wykonuje ćwiczenia w szybszym tempie, co prowadzi do zwiększenia rekrutacji włókien szybkokurczliwych podgrupy IIb i kolejnego wzrostu siły maksymalnej. Ostatnia faza przygotowania siłowego przed zawodami może polegać na stosowaniu metody maksymalnego obciążenia i metody ekscentrycznej lub/i metody ciężkoatletycznej, będącej połączeniem wymienionych, co pozwala na zwiększenie obszaru pobudzenia mięśniowego i pobudzenie tych obszarów, których przy obciążeniu 100% CM w metodzie maksymalnego obciążenia pobudzić się nie da.