Czy naprawdę ma sens stosowanie leków na stawy w siłowaniu?

Stawy są ruchowymi połączeniami kości, umożliwiającymi płynne ruchy. Aby zapobiec nadmiernemu ścieraniu się kości i zapewnić gładki ruch, w stawie znajduje się tkanka chrzęstna. Bez tego elementu systemu mięśniowo-szkieletowego nie można wyobrazić sobie prawidłowego funkcjonowania człowieka. Jednakże, w ciągu ostatnich lat, choroby stawów stają się coraz bardziej rozpowszechnione. Niezdolność do ruchu spowodowana schorzeniami stawów staje się głównym problemem zdrowotnym. Nawet wśród dzieci i młodzieży odnotowuje się coraz częściej patologiczne zmiany w stawach. W kulturystyce funkcjonalność stawów jest kluczowa dla osiągnięcia wysokiego poziomu wydajności i utrzymania zdrowia.

Dlaczego umocnienie stawów jest tak niezastąpione? Osoby doświadczające zapalenia stawów i schorzeń zwyrodnieniowych potwierdzają, że każdy ruch jest bolesny w czasie zaostrzenia choroby. Nawet zdarzają się momenty, gdy nie mogą się poruszać bez pomocy innych osób. To wynika z braku szczególnej uwagi na przemijające bóle stawowe, a umocnienie stawów nie jest postrzegane jako konieczne. Obecnie istnieje wiele różnych środków, które mają wpływ na wzmocnienie stawów. Zazwyczaj składają się one z takich składników jak kolagen, chondroityna i glukozamina. Te substancje stanowią podstawowy budulec tkanki chrzęstnej i służą do przywracania elastyczności powierzchni stawowych i utraconej objętości. Jednak nie należy zapominać, że te substancje nie leczą całkowicie chorób stawowych. Można jedynie tymczasowo przywrócić strukturę chrząstki. Oczywistym jest, że konieczne jest systematyczne przyjmowanie tych środków, a jeżeli będziemy to robić regularnie, ryzyko wystąpienia chorób stawowych spadnie do minimum. Preparaty na stawy w kulturystyce dzielą się na dwie grupy w zależności od ich skuteczności. Wśród preparatów o wysokiej skuteczności wyróżniają się: kolagen, naturalne białko stanowiące 6% masy ciała człowieka, maksymalnie skoncentrowane w tkankach łącznych; siarczan glukozaminy, aminosacharyd odpowiedzialny za budowanie tkanki łącznej; wapń i witamina D, wzmacniające tkankę kostną i chrzęstną oraz zmniejszające stany zapalne; siarczan chondroityny, obowiązkowy składnik strukturalny tkanki łącznej i chrzęstnej, odpowiadający za właściwości smarujące. Preparaty mniej efektywne, ale stosowane, to: witaminy i minerały, żelatyna, kwas hialuronowy, bromelaina, chrząstka rekina, methylsulfonylmethane, S-adenozylometionina, kurkuma.

W celu odbudowy i wzmocnienia stawów, zazwyczaj podaje się leki przez okres 30–40 dni dwukrotnie w ciągu roku. Oczywiście nie powinniśmy ograniczać się do stosowania tylko jednego leku, ale raczej stosować kombinację różnych substancji aktywnych. W przypadku stosowania wymienionych wyżej leków wraz z środkami przeciwzapalnymi, okres stosowania powinien zostać skrócony do 1-2 tygodni. Przed rozpoczęciem stosowania leków na stawy, należy dokładnie zapoznać się z dawkowaniem podanym na opakowaniu oraz porównać je z dawkami innych stosowanych środków. Stosowanie leków na stawy, podobnie jak innych środków, może spowodować wystąpienie skutków ubocznych, które zależą od indywidualnej tolerancji organizmu oraz od stosowania większych dawek niż zalecane. Zwykle nadmiar substancji jest wydalany z organizmu naturalnymi drogami bez żadnych konsekwencji.

Niezbędne kwasy tłuszczowe są niezbędne dla ludzkiego organizmu, bez których nie jest możliwe prawidłowe funkcjonowanie. Kiedy chodzi o stawy, szczególną uwagę zasługują kwas linolowy i kwas γ-linolenowy, które występują w oleju z piżmaczki i oleju z pokrzyku wilczej jagody. W badaniu 40 pacjentów z rozpoznanym reumatoidalnym zapaleniem stawów otrzymało albo olej z piżmaczki (6 g dziennie) albo placebo w formie oliwy z oliwek. Wszyscy pacjenci również przyjmowali leki przeciwzapalne. Po 3 miesiącach leczenia ci, którzy przyjmowali olej z piżmaczki, odczuwali ulgę, podczas gdy ci, którzy przyjmowali oliwę z oliwek, nie wykazywali żadnych efektów.