Ciemny nektar pszczołowy o właściwościach bioaktywnych
Oliwia Kaczmarek
2026-03-21
3 min. czytania
52
wyświetleń
Gęstsze i ciemniejsze odmiany miodu spadziowego wyróżniają się podwyższoną koncentracją związków o udokumentowanym działaniu antyoksydacyjnym, które neutralizują szkodliwe działanie reaktywnych form tlenu w organizmie ludzkim, co czyni je potencjalnie przydatnymi w strategiach zapobiegania nowotworom oraz w kosmetologii jako składnik spowalniający procesy degeneracyjne naskórka. Ponadto, w składzie tego unikalnego produktu pszczelarstwa identyfikuje się również szereg substancji o właściwościach bakteriostatycznych i bakteriobójczych, w tym specjalizowane białka takie jak inhibina, a także kompleks enzymatyczny obejmujący amylazy rozkładające węglowodany złożone, inwertazę katalizującą hydrolizę sacharozy, β-fruktofuranozydazę uczestniczącą w metabolizmie fruktozy, a także katalazę neutralizującą nadtlenek wodoru. Dzięki temu spektrum aktywnych składników, miód spadziowy znajduje zastosowanie w medycynie naturalnej jako środek wspomagający gojenie się uszkodzeń skórnych, w tym ran pooperacyjnych oraz oparzeń termicznych i chemicznych. Warto podkreślić, iż wymienione enzymy są syntetyzowane przez wyspecjalizowane komórki gruczołowe aparatu gębowego owadów błonkoskrzydłych, co nadaje produktowi jego wyjątkowe właściwości biologiczne.
Właściwości odżywcze miodu – witaminy i minerały
Ciemniejsze miody zawierają większą ilość przeciwutleniaczy, które są odpowiedzialne za przeciwdziałanie wolnym rodnikom w organizmie, dlatego mogą one służyć profilaktyce antynowotworowej oraz urodzie, zapobiegając procesom starzenia się skóry.. Oprócz przeciwutleniaczy, w miodzie zawarte są także substancje o działaniu bakteriobójczym, takie jak inhibina oraz enzymy, m.. in. Amylazy, inwertaza, beta-fruktofuranozydaza, katalaza.. Z tego powodu miodu używa się do leczenia ran i oparzeń.. Enzymy wytwarzane są przez gruczoły ślinowe owadów.. Inne substancje działające podobnie jak antybiotyk, to lizozym i apidycyna.. Najbardziej zasobne w nie są miody spadziowe.. Potrafią one zwalczać gronkowce i paciorkowce.. Miód wpływa na likwidację wąglika, prątków gruźlicy, a także grzybów z rodzaju Candida.. Oczywiście jest on stosowany tylko pomocniczo i nie zastępuje syntetycznych lekarstw na te przypadłości.. Miód zawiera acetylocholinę, która wpływa na znaczne zwiększenie wydolności działania mięśnia sercowego.. Zawiera on również potas, który przejawia działanie ochronne wobec układu krążenia.. Ten pierwiastek ma również wpływ na prawidłową gospodarkę wodną i elektrolitową w organizmie.. Miód sztuczny nie jest produkowany przez pszczoły.. Wytwarza go człowiek z cukrów zawartych w różnych produktach, na przykład syropie ziemniaczanym.. Powstaje słodki syrop, którego skład uzupełnia się o aromaty i barwniki, by jak najbardziej przypominał oryginał.. Oczywiście taki miód nie ma nic wspólnego z oryginałem.. Rozpoznać go można przede wszystkim za sprawą dużo niższej ceny.. Z miodu powinny zrezygnować osoby chorujące na cukrzycę.. Nie można go także podawać małym dzieciom, ponieważ w swoim składzie zawierać może on niewielką ilość botuliny, z którą młody organizm nie potrafi sobie poradzić.. Alergie na miód także występują, chociaż nie są to częste przypadki.
Czy to w ogóle kalorie – ile kalorii ma miód?
Kaloryczność miodu może się nieco różnić w zależności od rodzaju.. Średnio 100 g miodu dostarcza 324 kcal.. Znajdziemy w nim także 0, 3 g białka, 79, 5 g węglowodanów.
Zastosowanie miodu
Miodem można zastąpić cukier w niemal każdej formie.. Nadaje się on doskonale do wypieków, na przykład ciast i ciasteczek.. Deserom dodaje on wyjątkowego aromatu i smaku.. Oprócz tego pozwala na słodzenie sosów i dressingów.. Dodaje się go do marynat do mięsa.. Jednak najlepszy jest nie podgrzewany miód.. Ma on swoją temperaturę graniczną, powyżej której zaczyna tracić cenne substancje.. W zależności do rodzaju jest to między 40 a 45 stopni Celsjusza.. Zdaniem wielu naukowców najzdrowszy na świecie jest miód manuka, który pochodzi z krzewów o takiej nazwie, czyli inaczej z drzewa herbacianego.. Roślina ta występuje w Australii i Nowej Zelandii.. Zawiera on metyloglioksal, dzięki czemu wykazuje znaczące działanie bakteriobójcze.. Ten składnik pojawia się także w polskich miodach, ale w znacznie mniejszych ilościach.