Choroby, które utrudniają redukcję tkanki tłuszczowej

Do najczęściej występujących zaburzeń funkcjonowania tarczycy należą niedoczynność i nadczynność tarczycy oraz choroba Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy). Niedoczynność lub nadczynność tarczycy występują znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Ponadto, kobiety po 45 roku życia (okres pokwitania) są szczególnie podatne na zaburzenia funkcjonowania tarczycy z powodu hormonalnych zmian zachodzących w tym wieku. Brak efektów odchudzania mimo stosowania diety z ujemnym bilansem kalorycznym może być sygnałem do przeprowadzenia badania tarczycy. Dlaczego? Tarczyca produkuje dwa hormony: tetrajodotyroninę (thyroksynę, T4) oraz trójjodotyroninę (T3), które są kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania organizmu. Regulują one między innymi pracę układu nerwowego i krążenia, a także gospodarkę wodno-elektrolitową. Mają również wpływ na przemiany energetyczne, wytwarzanie ciepła, metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów oraz gospodarkę wapniowo-fosforanową. Każde zaburzenie funkcjonowania tarczycy może spowodować spowolnienie pracy organizmu, co prowadzi do przyrostu masy ciała. Niedoczynność tarczycy powoduje nadmierne wydzielanie TSH (hormonu produkowanego przez przysadkę mózgową, który stymuluje tarczycę do produkcji i wydzielania hormonów tarczycy) oraz zmniejszenie wydzielania hormonów tarczycy. Do objawów niedoczynności tarczycy należą między innymi przewlekłe zmęczenie, zaparcia, suchość skóry i włosów, osłabienie mięśni, bóle oraz podwyższona wrażliwość na zimno. Jeśli odczuwasz powyższe objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem specjalistą.

Choroba Hashimoto jest kategorią chorób, które cechują się podłożem autoimmunologicznym. Większość przypadków dotyczy osób w przedziale wiekowym od 30 do 50 lat. Dana choroba stanowi główną przyczynę rozwoju niedoczynności tarczycy. Niedoczynność tarczycy w większości przypadków jest powiązana z nadwagą i otyłością. Ważne jest zaznaczenie, że choroba Hashimoto sama w sobie nie wywołuje żadnych objawów. Postępujący proces degradacji tarczycy prowadzi w końcu do jej niedoczynności. Z uwagi na to, że choroba Hashimoto jest sklasyfikowana jako autoimmunologiczna, może ona być powiązana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia innych chorób, takich jak cukrzyca typu 1, reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane, czy celiakia. Po uzyskaniu diagnozy ważne jest aby wprowadzić zmiany w stylu życia, w tym: unikanie stresu, wysypianie się, wdrożenie regularnej aktywności fizycznej, oraz zbilansowana dieta o działaniu przeciwzapalnym (np. dieta śródziemnomorska).

PCOS jest często powiązane z otyłością, która jest jednym z pierwszych symptomów, które skłaniają kobiety do przeprowadzenia badań. Dodatkowo, PCOS charakteryzuje się nieregularnymi menstruacjami (lub ich całkowitym brakiem), hiperandrogenizmem oraz występowaniem torbieli w jajnikach, które są wykrywane dzięki ultrasonografii.

Niewrażliwość na insulinę jest schorzeniem, które należy do grupy zaburzeń metabolicznych. Poziom insuliny we krwi jest prawidłowy lub podwyższony, jednakże tkanki stają się stopniowo mniej wrażliwe na jej działanie. Trzustka ciągle wytwarza pewną ilość insuliny, lecz spada wrażliwość tkanek na insulinę. Funkcje insuliny (regulacja poziomu glukozy we krwi) są zaburzone. Ważne jest, aby podkreślić, że otyłość nie jest następstwem niewrażliwości na insulinę, lecz nadmiar tkanki tłuszczowej jest jej przyczyną, chociaż jej występowanie jest także często uwarunkowane genetycznie. Niewrażliwość na insulinę może prowadzić do przewlekłego zmęczenia, zaburzeń koncentracji, spadku energii, szczególnie po spożytym posiłku oraz napadów głodu. Aby otrzymać diagnozę, należy przeprowadzić badanie metabolizmu węglowodanów.

Nie zawsze niezadowalające rezultaty redukcji masy ciała muszą wynikać z błędów żywieniowych lub pomyłek w treningu. W pewnych okolicznościach choroby mogą wpływać na brak efektów i nawet prowadzić do przyrostu masy. Zbilansowana dieta i aktywność fizyczna mają korzystny wpływ na zdrowie ludzkie. Nawet w przypadku choroby warto skorzystać z porady lekarza i dietetyka, aby określić odpowiedni plan działania w zakresie redukcji tkanki tłuszczowej.