Bieżnia czy tereny otwarte?

Bieżnia jest urządzeniem napędzanym prądem, zaprojektowanym z myślą o treningu biegowym. Na pierwszy rzut oka wydaje się, że posiada wiele korzyści. Oczywiście sam pomysł i koncepcja jej stworzenia były bardzo dobre. Celem było stworzenie urządzenia, które pozwoli na bieganie także w zamkniętym pomieszczeniu, tak aby mogło to stać się idealną rozgrzewką. Wiemy bowiem, że bieganie jest jedną z najlepszych aktywności do rozgrzewania mięśni. Jednakże, podczas biegu na bieżni nie rozwija się mięsień dwugłowy uda, ponieważ noga jednocześnie przesuwa się wraz z taśmociągiem bieżni. Dlatego też trzeba zadbać o ten mięsień indywidualnie na innych dostępnych urządzeniach w siłowni.

Bieganie na bieżni może prowadzić do urazów, ponieważ poddajemy się ciągłemu, automatycznemu ruchowi, który jest bardzo powtarzalny. Musimy również utrzymywać równowagę, aby nie spaść z bieżni, nie zapomnieć o tempe i nie stracić naszych kroków, co wymaga stałej kontroli. W efekcie skupiamy się bardzo na naszych krokach, zamiast odprężać się podczas biegu i zapomnieć o otoczeniu. W ten sposób można łatwo doznać urazu.

Podczas korzystania z bieżni, możemy przebyć tę samą odległość, co w otwartym powietrzu, ale przy znacznie mniejszym stopniu wyczerpania. To jest spowodowane lepszymi warunkami panującymi w siłowni. W siłowni utrzymywana jest jednolita wilgotność, działa klimatyzacja, a bez oporu powietrza, który podczas biegu w środowisku naturalnym staje się naszym przeciwnikiem i utrudnia bieg, możemy praktycznie biegać bez wysiłku, choć nieco mniej wydajnie. Bieganie na bieżni oznacza spalenie mniej kalorii (co najmniej o 200). Jednorodna technika biegania na bieżni nie rozwija wielu partii mięśni nóg, powodując, że niektóre z nich są wykorzystywane, a inne pozostają w spoczynku.

Bieganie jest najbardziej efektywne w naturalnych warunkach, gdy podczas tego zachowania przechodzimy przez pola i lasy. Oczywiście, nie wolno zapominać, że lepiej biegać na miękkim podłożu i ścieżkach niż na chodnikach czy asfalcie. Na twardym podłożu łatwo dojść do uszkodzenia ścięgien, co może doprowadzić nawet do kontuzji. Podczas biegania na świeżym powietrzu nasz organizm jest ciągle chłodzony przez wiatr. Sprawia to, że nie pocimy się tak jak na bieżni i wówczas nie mamy konieczności spożywania płynów. Konieczne będzie ich ciągłe uzupełnianie podczas mechanicznego biegania, aby uniknąć przegrzania organizmu, co może doprowadzić nawet do odwodnienia. Duża zaletą biegania na świeżym powietrzu jest ciągła zmiana krajobrazów. Umysł lepiej znosi wysiłek w przypadku zmieniających się bodźców. Bieganie na bieżni jest monotonne, a nawet nudne.

Według badań, bieganie na taśmie jest mniej wymagające dla naszych stawów niż bieganie w naturalnych warunkach, o około 10-40%. Może to było prawdą w przeszłości, ale obecnie nie jest już tak. Producentowie obuwia dostosowują buty do najnowszych technologii, które zmniejszają ryzyko urazów stawów, zwłaszcza kolanowych. Dlatego nie ma obecnie takiego ryzyka kontuzji. Należy również pamiętać, że nie należy traktować biegania na taśmie jako treningu na maraton czy inne aktywności na świeżym powietrzu. Stawy przyzwyczajają się bowiem do miękkiego podłoża taśmy, a bieganie po twardej powierzchni może natychmiast doprowadzić do kontuzji. Dlatego tradycyjny jogging jest dobry do przygotowania stawów, ponieważ nie wszystkie metody tłumienia mają tak pozytywny wpływ, jak oczekujemy. Warto także wspomnieć, że trening w trudnych warunkach atmosferycznych pomaga wzmocnić odporność, co jest doskonałą profilaktyką przeciwko infekcjom wirusowym, przeziębieniom i alergiom. Okazuje się, że trening na świeżym powietrzu i trening na taśmie to dwie różne aktywności, które nie mają ze sobą wiele wspólnego. Oczywiście, w obu przypadkach ważne jest opanowanie odpowiedniej techniki biegania. Jednak lepiej skłaniać się ku uniwersalnemu joggingowi na świeżym powietrzu, a następnie treningom w siłowni. Taka kolejność jest najlepsza dla naszego zdrowia i wydajności treningu.