Zakażenie Giardia intestinalis – symptomatologia, etiologia, diagnostyka, terapia oraz zalecenia dietetyczne

Ostre zakażenie następuje po 1 – 3 tygodniach i charakteryzuje się szeregiem objawów.. Są one niejednoznaczne.. Najczęściej występują nudności, brak apetytu, pieniste stolce o żółtym zabarwieniu, gazy, niewielka gorączka, wzdęcia, kurczowe bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie, wysypka.. Zespoły objawowe zależą od umiejscowienia i szybkości rozmnażania się pasożyta oraz od wieku i stanu wydolności układu immunologicznego.. Często zakażenie wątroby lambliami przejawia się w postaci zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia przewodów żółciowych a nawet martwicy wątroby.

Przyczyną choroby jest zakażenie cystami Lambli, które następuje poprzez ich spożycie z zakażona wodą, żywnością lub poprzez brudne ręce.. Pasożytuje głównie w jelicie cienkim, ale może również zajmować dwunastnicę, wątrobę wraz z woreczkiem żółciowym.. W jelicie dochodzi do uodpornienia się cyst na warunki środowiska.. Cysty te charakteryzują się dużą odpornością na czynniki środowiska zewnętrznego – w wodzie chlorowanej w temperaturze 18°C przeżywają do 3 miesięcy, w wodzie z rzeki lub jeziora do kilku miesięcy, w wilgotnym kale ok.. 3 tygodni. Podatność na zakażenie Lamblią występuje u osób z obniżoną odpornością.. W przypadku osób z wydolnym układem immunologicznym choroba ustępuje zwykle po 4 dniach.

Giardiazę diagnozuje się poprzez badania mikroskopowe (gastroskopia, gastrofiberoskopia), serologiczne (testy immunoenzymatyczne) i enterotesty (badania kału – pobieranie próbek przez 8 – 10 dni).. Lambliozę można potwierdzić znajdując w kale cysty lamblii lub obecność antygenu.. Można również wykonać test na obecność pasożyta przy pomocy biorezonansu.

Kuracji powinni poddać się wszyscy członkowie rodziny, w której wykryto Lamblię, aby nie dopuścić do ponownego zakażenia.. Można zastosować antybiotyki, dietę oraz zioła.

Najlepszą profilaktyką jest dbanie o higienę produktów żywnościowych, częste mycie rąk.. Gotowanie i filtrowanie wody. W każdej chwili naszego życia jesteśmy narażeni na zakażenia pasożytami, dlatego należy przynajmniej raz na pół roku dokonywać profilaktycznie oczyszczania organizmu z pasożytów.

Patogen ten żywi się głównie cukrami i tłuszczem.. W związku z tym należy ograniczyć w diecie węglowodany (słodycze, białe pieczywo, makarony, biały ryż, ziemniaki).. Znakomicie sprawdza się tu dieta przeciwgrzybicza i przeciwpasożytnicza.. Należy odrzucić mleko, cukier, tłuszcze trans, słodzone napoje, kawę rozpuszczalną.. Do jadłospisu należy wprowadzić dużą ilość błonnika, np.. Otręby, jabłka, suszone śliwki.. Obecność lamblii jest przyczyną złego wchłaniania, zwłaszcza lipidów i rozpuszczalnych w tłuszczach witamin (A, D, E oraz K).. U osób chorych występują niedobór witaminy A w organizmie lub znaczne upośledzenie wydzielania kwaśnego soku żołądkowego, co wpływa na rozwój pełnoobjawowej choroby.. Ciężkie zakażenie może być przyczyną nietolerancji laktozy.. W krańcowych przypadkach, odwodnienie może stwarzać zagrożenie życia.. Odpowiednia dieta powinna także zapewnić usuwanie toksyn pasożytniczych.. Z tego powodu należy pamiętać o odpowiednim nawodnieniu, aby wypłukiwać toksyny z organizmu.. Dodatkowo można wspomagać proces detoksykacji świeżymi warzywnymi lub owocowymi sokami.. Warto wspomagać układ pokarmowy naturalnymi bakteriami probiotycznymi dla lepszego trawienia.. Ich naturalnym źródłem w diecie jest sok z kiszonej kapusty, kiszone ogórki, kefiry, maślanki.. Dodatkowo można wprowadzić produkty o działaniu antypasożytniczym jak: pestki dyni, goździki, olejek z oregano.. Najsilniejszymi ziołami na lamblie są Chaparro armagosa oraz bylica roczna (Artemisia Annua) dostępne w formie ziół do zaparzania lub preparatów w postaci wyciągów.. Leczenie Lambliozy jest dosyć trudne, ponieważ codziennie jesteśmy narażeni na nowe zakażenia.. Dlatego warto wzmocnić system odpornościowy, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania.