Tłuszcze w diecie dziecka do 3 lat

W okresie niemowlęcym jedyne dostępne źródła lipidów stanowią mleko matki lub preparaty mlekozastępcze, które pokrywają aż połowę całkowitego zapotrzebowania energetycznego organizmu. W miarę rozszerzania diety o produkty uzupełniające – między szóstym a dwunastym miesiącem życia – udział tłuszczów w codziennej racji pokarmowej stopniowo maleje, osiągając około 40 procent. Zgodnie z wytycznymi opracowanymi przez Polską Grupę Ekspertów ds. Żywienia, optymalny poziom spożycia tłuszczów u dzieci w przedziale wiekowym od pierwszego do trzeciego roku życia powinien wynosić od 30 do 35 procent dziennego bilansu kalorycznego, z dopuszczalnym maksymalnym pułapem na poziomie 40 procent. Nadmierne ograniczenie podaży lipidów w diecie najmłodszych może prowadzić do niepożądanych skutków zdrowotnych, w tym zahamowania prawidłowego tempa wzrastania oraz opóźnień w osiąganiu kolejnych etapów rozwoju psychomotorycznego i poznawczego.

Zgodnie z aktualnymi zaleceniami dietetycznymi, dzieci w przedziale wiekowym od 13. do 36. miesiąca życia powinny przyjmować codziennie jedną do dwóch porcji wysokiej jakości tłuszczów, co odpowiada objętościowo jednej łyżeczce do herbaty oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia, nierafinowanego oleju rzepakowego bądź też jednej łyżeczce masła klarowanego. Optymalnym uzupełnieniem diety rozwijającego się malucha są również pełnowartościowe produkty mleczne, takie jak jogurt naturalny bez dodatku cukru, fermentowany kefir, sery białe (np. twaróg) oraz dojrzewające sery podpuszczkowe, a także chude mięsa (wołowina, cielęcina), drób bez skóry, tłuste ryby morskie (np. dziko żyjący łosoś, makrela atlantycka), jaja kurze z chowu ekologicznego oraz niesolone orzechy i nasiona. Należy podkreślić, iż tłuszcze te powinny pełnić funkcję wyłącznie uzupełniającą – jako dodatek do gotowych posiłków – gdyż większość niezbędnych kwasów tłuszczowych jest już naturalnie zawarta w zrównoważonej diecie dziecka, zgodnie z danymi z badań epidemiologicznych [7, 1]. Kategorycznie odradza się natomiast wprowadzanie do jadłospisu przetworzonej żywności bogatej w izomery *trans* kwasów tłuszczowych, w tym słodyczy przemysłowych (ciastka, batony czekoladowe), dań typu *fast food* oraz gotowych wypieków cukierniczych, gdyż ich regularne spożywanie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju insulinooporności, dyslipidemii oraz innych schorzeń metabolicznych o podłożu dietozależnym, co potwierdzają liczne metaanalizy [1, 9, 12].

Wśród rodziców oraz na forach internetowych nieustannie toczy się debata na temat wyboru najodpowiedniejszego tłuszczu do smarowania pieczywa dla dzieci. Najczęściej pojawia się dylemat: czy lepiej podawać maluchowi masło, czy może margarynę? Według zaleceń żywieniowych, w codziennej diecie dziecka do ukończenia trzeciego roku życia powinny znaleźć się zarówno masło, jak i wysokiej jakości oleje roślinne – w tym oliwa z oliwek, niskoerukowy olej rzepakowy oraz olej słonecznikowy. Masło, ze względu na zawartość cholesterolu niezbędnego dla prawidłowego rozwoju układu nerwowego, a także witamin A i D – kluczowych w okresie intensywnego wzrostu – jest preferowanym produktem do smarowania pieczywa. Do obróbki termicznej, takiej jak smażenie, gotowanie czy duszenie, eksperci zalecają natomiast stosowanie rafinowanego oleju rzepakowego niskoerukowego lub oliwy z oliwek. Inne oleje bogate w wielonienasycone kwasy tłuszczowe (np. oliwa extra virgin, olej słonecznikowy czy z pestek winogron) sprawdzają się doskonale jako dodatek do sałatek i surówek podawanych na zimno. **Uwaga na etykiety!** Mianem "masła" mogą być oznaczane wyłącznie produkty zawierające minimum 82% tłuszczu mlecznego, bez domieszki olejów roślinnych. Tłuszcze stanowią najbardziej skoncentrowane źródło energii w diecie małego dziecka, dlatego w ciągu pierwszych 1000 dni życia nie powinno się ich drastycznie ograniczać. Niemniej jednak, komponując posiłki, należy kłaść nacisk na jakość i odpowiedni dobór produktów tłuszczowych. Zrównoważona dieta, bogata w niezbędne składniki odżywcze, wpływa nie tylko na prawidłowy rozwój psychosomatyczny dziecka, ale także kształtuje jego nawyki żywieniowe na przyszłość.