Sarkopeniczna otyłość stanowi złożony stan patofizjologiczny, który rozwija się wraz z procesem starzenia i charakteryzuje się paradoksalnym współistnieniem dwóch przeciwstawnych zjawisk: progresywnego wzrostu ogólnej masy ciała – głównie na skutek akumulacji tkanki tłuszczowej – oraz równoczesnej degeneracji tkanki mięśniowej, objawiającej się zmniejszeniem zarówno beztłuszczowej masy mięśniowej, jak i ich funkcjonalnej wydolności. Rozpoznanie tego zespołu opiera się na spełnieniu ściśle określonych kryteriów diagnostycznych, wśród których wyróżnia się: wskaźnik masy ciała (BMI) przekraczający próg 35 kilogramów na metr kwadratowy, procentową zawartość tkanki tłuszczowej powyżej 35% całkowitej masy organizmu, indeks tkanki tłuszczowej wynoszący minimum 9,5 kg/m², przy jednoczesnym obniżeniu wskaźnika masy mięśni szkieletowych poniżej wartości odpowiadającej dwóm odchyleniom standardowym od średniej referencyjnej dla grupy wiekowej 18–39 lat.
Otyłość sarkopeniczna – przyczyny
Zjawisko to częściej dotyka mężczyzn, ponieważ w procesie starzenia ich masa mięśniowa zostaje szybciej utracona niż u kobiet (między innymi przez zmniejszenie wydzielania testosteronu).. Rozwój sarkopenii może potęgować niska aktywność fizyczna, ale w jej rozwoju mają swój udział również uwarunkowania genetyczne.. Nadmierny zanik masy mięśniowej może być powodowany także przez zaburzenia tarczycy, niedożywienie oraz niektóre choroby przewlekłe (np.. Reumatoidalne zapalenie stawów).
Otyłość sarkopeniczna – objawy
Objawy otyłości sarkopenicznej to przede wszystkim osłabienie mięśniowe, szybko powstające zmęczenie, niska wytrzymałość na wysiłek, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej oraz nadmierna masa ciała.. Im wcześniej rozpoznamy u siebie to schorzenie, tym lepiej, ponieważ wiąże się ona z ryzykiem rozwoju osteoporozy, upadkami i urazami, złamaniami, unieruchomieniem czy brakiem samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności.. Dodatkowo otyłość może powodować cukrzycę, choroby układu krążenia oraz nowotwory.. Postępowanie terapeutyczno-profilaktyczne w przypadku otyłości sarkopenicznej to przede wszystkim zmiana stylu życia poprzez zwiększenie aktywności fizycznej oraz właściwy sposób odżywiania.. Najbardziej efektywnym rodzajem treningu dla osób z sarkopenią jest trening siłowy (oporowy).. Dzięki ćwiczeniom siłowym można uzyskać przyrost masy oraz siły mięśniowej.. Trening oporowy u osób starszych poprawia zdolność do chodzenia, wchodzenia po schodach oraz podnoszenia cięższych przedmiotów.. Oprócz samego treningu w terapii otyłości sarkopenicznej niezbędna jest także odpowiednia dieta.. Ważne jest, aby w każdym posiłku spożywać 20–30 g białka, co pobudza nasz organizm do produkcji białek mięśniowych.. Należy również wprowadzić restrykcję kaloryczną, która pozwoli nam wrócić do wagi mieszczącej się w normie BMI.. Wyraźne zwiększenie zaniku mięśni obserwuje się w kolejnych dekadach życia.. Jest to proces nieunikniony, nawet u osób aktywnych fizycznie.. Co innego jednak, jeśli zmniejszenie masy mięśniowej jest o wiele większe niż powinno, a dodatkowo występuje nadmierna tkanka tłuszczowa, której obecność powoduje tylko pogorszenie możliwości ruchowych oraz ryzyko chorób.. Warto dbać o masę naszych mięśni już w młodym wieku, aby starzejąc się mieć energię do życia.. Podstawą powinna być regularna aktywność fizyczna.. W końcu bezczynność ruchowa najmocniej osłabia siłę mięśni.
