Rozwój mięśni - zasady i składniki

Każdy, kto trenuje, wie, że podczas treningu mięśnie są poddawane poważnym obciążeniom, które prowadzą do wyczerpania zasobów fosfokreatyny, glikogenu i rezerw tłuszczowych, co powoduje poważny wstrząs środowiska wewnętrznego organizmu. Po treningu organizm znajduje się w fazie intensywnej adaptacji i aktywnej regeneracji substancji energetycznych. Jednak organizm jest tak skonstruowany, że ich odzyskanie przebiega z pewnym zapasem, czyli po treningu poziom substancji energetycznych w mięśniach jest nieco wyższy niż przed treningiem. Ta cecha organizmu jest nazywana superkompensacją i to właśnie z nią jest nierozerwalnie związany wzrost mięśni. Niestety superkompensacja trwa tylko ograniczony czas, a następnie poziom struktur energetycznych stopniowo spada do wyjściowego. Superkompensacja jest proporcjonalna do zużycia energii na treningu, czyli im więcej energii straci organizm, tym bardziej znaczące będzie przekroczenie jej poziomu podczas odzyskiwania, i tym wyraźniejszy będzie wzrost mięśni.

Klasyczny proces treningowy mający na celu zwiększenie rozmiaru mięśni opiera się zazwyczaj na makro- i mikrocyklach, których zadaniem jest rozwijanie indywidualnych parametrów. Podczas mikrocyklu treningi są zaprojektowane w taki sposób, by osiągnąć nadkompensację głównego parametru, podczas gdy inne obciążenia nie przeszkadzają w tym procesie. Taka strategia jest skuteczna, jeśli osoba skupia się na parametrach, które są niezależne od siebie. Jednak często podczas jednej sesji treningowej dochodzi do obciążenia wielu parametrów, które odpowiadają za konkretny proces motoryczny. Wspomniane parametry mogą regenerować się w różnym tempie. W takim wypadku mikrocykl treningowy powinien obejmować treningi o różnej intensywności i objętości, co umożliwia optymalną regenerację poszczególnych parametrów. W rezultacie wzrost rozmiaru mięśni jest największy, jeśli do końca mikrocyklu osiągnięta zostaje nadkompensacja parametru, na który położono największy nacisk.

Ogólna teoria wzrostu mięśni została wytłumaczona powyżej. Wszystko to jest w zasadzie związane z rozwojem objętości intrakomórkowej włókien mięśniowych, który ma znaczący wpływ na całkowity wzrost mięśni. Objętość wewnątrzkomórkowa mięśni składa się z: rozbudowy sieci naczyń włosowatych, pozwalających mięśniom na dostawę tlenu; wzrostu liczby mitochondriów w komórce i ich objętości; zwiększenia poziomu glikogenu w komórkach mięśniowych; wzrostu poziomu innych zasobów energetycznych w komórce, takich jak fosfokreatyna. W ten sposób rozwój objętości intrakomórkowej ma znaczący wpływ na wzrost mięśni, ale najistotniejsze znaczenie dla masy i siły mięśniowej ma rozwój miofibryli poprzez tworzenie cząsteczek białka, a wewnątrzkomórkowe struktury umożliwiają ten proces. Miofibryle są podstawowo zestawem wiązek białek, a tym samym im bardziej intensywnie komórki mięśniowe produkują białka, tym szybciej przebiega wzrost mięśni poprzez zwiększenie średnicy miofibryli i ich liczby. W ten sposób synteza białek ma największy wpływ na wzrost mięśni, chociaż rozwój objętości intrakomórkowej również odgrywa znaczącą rolę.