Pyłek kwiatowy pszczeli i jego właściwości

Pyłek pszczeli jest drugim, zaraz po miodzie, najpopularniejszym produktem pochodzącym z zawziętej pracy tych stworzeń. Substancją niezbędną do jego wytworzenia są męskie komórki rozrodcze kwiatów, które są potocznie określane jako pyłek kwiatowy. Pszczoły zbierające, jak sama nazwa wskazuje, są odpowiedzialne za jego gromadzenie, a następnie formowanie charakterystycznych kulek, które zawierają blisko 100 tysięcy ziaren pyłku. W tej formie pyłek ulega specjalnemu konserwowaniu, co oznacza mieszanie go z różnymi składnikami, takimi jak miód czy niektóre lecznicze rośliny, przykładem których mogą być dziurawiec lub mniszek lekarski. Następnie fermentuje się go, co jest dopełnieniem poprzedniego procesu. Całkowicie zakonserwowany pyłek nazywany jest pierzgą, który jest zbierany przez pszczelarzy przy użyciu specjalnych poławiaczy. Po zamrożeniu stanowi gotowy suplement diety.

Ocena dokładnego składu biologicznego i chemicznego pyłku pszczelego jest trudna ze względu na złożoność jego zawartości, która obejmuje około 300 różnych związków. Jednak najbardziej imponujące jest występowanie wolnych aminokwasów, które stanowią blisko 12% całkowitego składu pyłku. Wśród nich można znaleźć takie związki jak arginina, glicyna, histydyna, izoleucyna, leucyna, metionina i walina. Obecnie szacuje się, że pyłek zawiera aż 32 różne wolne aminokwasy. Ponadto, pyłek pszczeli zawiera pozostałe makroskładniki, w tym tłuszcze. Jeśli chodzi o związki cukrowe, głównymi składnikami są fruktoza, glukoza oraz maltoza. W przypadku lipidów, wykazano obecność 12 różnych kwasów tłuszczowych, w tym kwas arachidonowy, linolowy, linolenowy i palmitynowy. Znacząca jest także obecność wielu mikroelementów, których pyłek pszczeli zawiera ponad 40 różnych pierwiastków, w tym związki z grupy związków witaminowych, zarówno rozpuszczalnych w wodzie, jak i w tłuszczach. Wśród nich można wyróżnić tiaminę (witamina B1), ryboflawinę (witamina B2), niacynę (witamina B3/PP) oraz kwas askorbinowy (witamina C). Warto też wspomnieć o pozostałych przedstawicielach tej grupy, wśród których można znaleźć retinoidy (witamina A), tokoferole i tokotrienole (witamina E), pirydoksyna (witamina B6), biotynę (witamina B7/H), kwas foliowy (witamina B9) i kobalaminę (witamina B12). Na koniec należy wspomnieć o sporej zawartości licznych enzymów, fitohormonów i kwasów organicznych, które są dodatkowym wsparciem ludzkiego organizmu.

Szeroki zakres składników odżywczych warunkuje powszechne wykorzystanie pyłku pszczelego w medycynie. W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę na bogactwo składników odżywczych, które umożliwiają uzupełnienie codziennego jadłospisu. Pyłek pszczeli jest skutecznie stosowany jako środek wzmacniający apetyt i regulujący procesy metaboliczne. To z kolei pozwala na dodatkowe wzmocnienie odporności i kondycji całego organizmu, zwłaszcza osób z osłabionymi mechanizmami odnawiania, starszych osób oraz pracujących fizycznie. Wspomniane wsparcie w pracy metabolizmu pozwala na redukcję przewlekłych i ciężkich zaparć, hamowanie biegunki oraz jest uzupełnieniem terapii w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy. Pyłek pszczeli jest także świetnym środkiem do detoksykacji i oczyszczania organizmu z niepotrzebnych metabolitów pośrednich. Długotrwała i systematyczna suplementacja tym środkiem ułatwia usuwanie substancji toksycznych z wątroby oraz chroni ją przed ich szkodliwym działaniem. Pyłek pszczeli często wykorzystywany jest jako środek wspierający leczenie choroby alkoholowej oraz jako uzupełnienie podczas uzupełniania powstałych niedoborów. Pyłek pszczeli wykazuje również terapeutyczny wpływ na układ nerwowy. Na przykład można wskazać na zmniejszenie niepokoju, poprawę kondycji psychicznej oraz poprawę krążenia w mózgu. Ta ostatnia właściwość umożliwia poprawę procesów logicznego myślenia i koncentracji. Suplementy zawierające pyłek pszczół są zalecane osobom walczącym z problemami kardiologicznymi. Na dowód tego można wskazać na silne działanie przeciwmiażdżycowe, które objawia się przede wszystkim normalizacją poziomu cholesterolu i trójglicerydów we krwi oraz zatrzymaniem procesu agregacji płytek krwi. Lekarze często wykorzystują pyłek jako lek wspierający terapię nadciśnienia tętniczego, stanów po udarze oraz zaburzeń krążenia obwodowego. Uważa się także, że stosowanie pyłku pszczelego skutkuje zwiększeniem zawartości hemoglobiny we krwi oraz wzrostem produkcji erytrocytów. Do innych ważnych właściwości terapeutycznych pyłku pszczelego należy zaliczyć: – normalizację poziomu cukru we krwi poprzez zwiększenie wydzielania insuliny; – hamowanie początkowych stadiów i ograniczenie nawrotów schorzeń gruczołu krokowego; – wspomaganie leczenia wewnętrznych stanów zapalnych; – poprawę odżywiania skóry; – działanie przeciwbakteryjne i przeciwgrzybicze; – poprawę ostrości widzenia; – łagodzenie objawów i przebiegu niektórych alergii, takich jak astma czy katar sienny.

Niezależnie od tego, czy pyłek, który kupujemy, jest dostępny w formie suplementów (dostępnych zazwyczaj jako kapsułki) lub jako naturalnie zebrane granulki, jego stosowanie jest całkowicie bezpieczne. Dorośli, którzy przyjmują pszczeli pyłek w celach zapobiegawczych i poprawiających zdrowie, powinni przyjmować dzienną dawkę od 20 do nawet 40 g. W poważnych stanach chorobowych ta dawka może zostać zwiększona bez najmniejszego ryzyka dla naszego zdrowia. Pyłek powinien być przyjmowany do 30 minut przed planowanym posiłkiem. Dodatkowo, wzmocnienie właściwości pyłku można osiągnąć poprzez łączenie suplementacji z jedzeniem miodu. Warto więc rozważyć, czy każdy może stosować pszczeli pyłek. Wyjątkiem są osoby uczulone na miód. W takim przypadku suplementacja pyłkiem może prowadzić do rozwoju szeregu niepożądanych objawów, takich jak bóle głowy, biegunki, katar, nudności, zmiany skórne charakterystyczne dla pokrzywki, a nawet stany zapalne spojówek.