Potas – niezbędny składnik naszego organizmu!

Potas jest niezwykle ważnym mikroelementem, który kształtuje gospodarkę elektrolitową w organizmie. Oznacza to, że ten składnik jest obecny we wszystkich częściach naszego ciała – wewnątrz komórek, w przestrzeniach międzykomórkowych, jak również we krwi oraz płynach ustrojowych. Związek ten występuje w większości produktów spożywczych, z największą ilością w awokado, bananach, figach, jabłkach, suszonych marchewkach, pomidorach, rodzynkach i ziemniakach. Optymalne stężenie potasu we krwi wynosi 3,5-5 mmol/l.

Jak już wspomniano, potas, wraz z innymi pierwiastkami, tworzy grupę elektrolitów, które odpowiadają za transport niezbędnych substancji do większości wewnętrznych organów i komórek, regulację naszego metabolizmu poprzez eliminację nienadających się do użytku i szkodliwych produktów metabolizmu lub wpływ na termoregulację. Potas jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania wielu istotnych procesów zachodzących w organizmie. Właśnie ten pierwiastek odpowiada za stymulowanie organizmu do wydzielania insuliny, uwarunkowanie skutecznego przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, czyli poprawne skurcze mięśniowe, oraz poprawę funkcjonowania całego układu nerwowego. Utrzymanie odpowiedniego poziomu potasu we krwi ma znaczący wpływ na utlenowanie mózgu, wzmocnienie procesów logicznego myślenia, poprawę koncentracji, skuteczną regulację funkcji nerek i ciśnienia krwi. Można także dodać, że systematyczne dostarczanie potasu znacząco przyspiesza procesy spalania tkanki tłuszczowej.

Zbyt mała ilość potasu w organizmie może prowadzić do wystąpienia widocznych objawów. Najczęściej spotykanymi symptomami niedoboru są obrzęki oraz opuchlizna kończyn dolnych i górnych, mimowolne skurcze mięśni, które mogą przejść w stan drżenia mięśniowego, nadciśnienie tętnicze, przyspieszone bicie serca oraz pogorszenie funkcjonowania układu nerwowego. Do przyczyn rozwoju hipokaliemii należą: niewystarczające spożycie potasu w pożywieniu, jego utrata na skutek wymiotów, biegunki lub długotrwałego stosowania leków moczopędnych, a także proces transmineralizacji, polegający na przemieszczaniu potasu do wnętrza komórek w wyniku intensywnego leczenia insuliną lub korygowania kwasicy.

W pierwszym punkcie wspomniano, że odpowiednie stężenie potasu we krwi powinno wynosić 3,5-5 mmol/l. Codziennie natomiast należy przyjmować 2-3 g tego pierwiastka wraz z pożywieniem bądź suplementami. Możliwe jest nadmierne spożycie potasu? Oczywiście. Ma to miejsce, gdy stężenie potasu przekracza 5,5 mmol/l. Zjawisko takie określa się mianem hiperkaliemii. Jest to stan, który może prowadzić do pogorszenia wchłaniania niektórych leków oraz może wpływać na ich skuteczność. Ponadto może prowadzić do przyspieszenia pracy serca i wzrostu ciśnienia krwi, co może doprowadzić do nadciśnienia. Należy także podkreślić, że podwyższone stężenie potasu może świadczyć o innych chorobach i zaburzeniach, takich jak kwasica metaboliczna, niewydolność nerek, mocznica, zespół zmiażdżenia, choroba Addisona, hemoliza czy odwodnienie.