Miód pitny – historia, rodzaje i domowy przepis na tradycyjny trunek z Polski
33
wyświetleń
Miód pitny, uznawany za najstarszy alkoholowy napój Europy Środkowej i Północnej, cieszył się popularnością już w epoce pierwszych polskich dynastii, takich jak Piastowie czy Jagiellonowie. Ten szlachetny trunek, pierwotnie zarezerwowany dla elity społecznej, stanowi dziś jeden z najcenniejszych elementów polskiego dziedzictwa kulinarnego, chroniony prawnie jako Gwarantowana Tradycyjna Specjalność. W niniejszym opracowaniu przyjrzymy się różnorodnym odmianom miodów pitnych, ich unikalnym właściwościom organoleptycznym oraz krok po kroku przedstawimy metodę samodzielnego wyrobu tego wyjątkowego napoju w domowych warunkach.
Miód pitny – właściwości
Jak większość miodów i miód pitny mimo, że jest napojem alkoholowym wykazuje właściwości zdrowotne.. Wpływa pozytywnie na funkcjonowanie układu krwionośnego.. Może być pomocny w napięciach nerwowych oraz przewlekłym stresie.. Główną zaletą miodu pitnego jest to, że działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i przeciwwirusowo.. Wzmacnia układ odpornościowy, pomaga zwalczyć infekcje np.. Sezonowe przeziębienia czy grypę.
Miód pitny – rodzaje
Miody pitne w zależności od stosunku miodu do wody można podzielić na:
półtoraki – jedna część miodu na połowę części wody; dwójniaki – jedna część miodu na jedną część wody; trójniaki – jedna część miodu na dwie części wody; czwórniaki – jedna część miodu na trzy części wody;
Należy podkreślić, że im większa zawartość miodu tym trunek jest zdecydowanie lepszy.. Kolejnym podziałem, który można wyróżnić to sposób doprawienia.. Zgodnie z tym można wymienić: miody pitne naturalne, ziołowe, korzenne, ziołowo-korzenne, chmielowe i owocowe.. Oprócz tego miody pitne można podzielić na sycone (warzone) i niesycone.
Miód pitny – przepis
Miód pitny można kupić gotowy lub samemu przygotować w domu.. Oto przykład jak przygotować miód pitny, w tym przypadku trójniak.. Do przygotowania 30 litrów tego trunku potrzebne jest:
10 litrów miodu, 20 litrów wody cukier, 1 opakowanie drożdży winiarskich, 120 gramów kwasku cytrynowego, szklaną naczynie, najlepiej butlę o pojemności ok.. 40 litrów
Przygotowania należy rozpocząć od matki drożdżowej.. Drożdże, szklankę wody, łyżkę cukru należy zmieszać ze sobą i umieścić w butelce o poj.. Ok 1, 5 l i pozostawać w ciepłym miejscu.. Kolejnym krokiem jest przygotowanie brzeczki. W tym celu 10 litrów miodu należy zmieszać z 20 litrami wody i gotować przez ok.. Pół godziny.. Odpowiednio wcześniej zaznaczyć poziom uzyskanego płynu, tak aby dolać odpowiednią ilość wody, która została odparowana w czasie gotowania.. Podczas gotowania mogą wytwarzać się tzw szumowiny, które należy zebrać.. Po ostudzeniu ugotowanej mieszaniny należy przelać ją wraz z dodatkiem matki drożdżowej oraz kwasku cytrynowego do przygotowanej wcześniej szklanej butli (lub innego naczynia) i odstawić w miejsce, w którym panuje temp ok.. 18 stopni. Przez pierwsze 2–3 tygodnie zachodzi intensywna fermentacja, w czasie następnych 5–6 tygodni proces ten jest już dużo spokojniejszy.. Po pierwszych fermentacjach należy odlać osad, dokładnie wyczyścić butlę i na nowo przelać brzeczkę.. Dojrzewanie miodu pitnego – trójniaka trwa ok.. 1–1, 5 roku.. Miód pitny to szlachetny napój alkoholowy wykazujący właściwości zdrowotne charakterystyczne dla miodów.. Może być dobrym napojem w zimowe, jak i w letnie wieczory.. Miód pitny można spożywać dodając do herbaty, pić na gorąco lub lekko schłodzony.. Niestety nie jest to niskokaloryczny napój, zatem nie jest zalecane spożywanie go w dużych ilościach.. Na 100 ml miodu pitnego przypada średnio 355 kalorii.